204 replies to this topic

[lovelykiku]

แต่งภาคใหม่ได้แล้วจ้า คิดเป็นคอนเซปต์เอาไว้ พอดีพิมพ์ไปได้ 3-4 หน้าก็เลยเอามาลงก่อน
ภาคนี้จะออกแนวสนุกๆขำๆคะ ไม่ซีเรียส และคาดว่าจะยาวกว่าภาคที่แล้วที่แต่งเอาไว้
หวังว่าจะถูกใจใครหลายๆคนนะคะ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยคะ

Chapter 1 : Our secret

“เฮ้อ!สอบเสร็จซะที!” สาวผมส้มถอนหายใจยาวๆฟุบลงบนโต๊ะเรียนด้วยความเหนื่อยอ่อนเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าการสอบปลายภาคคราวนี้จะทำให้เธอหมดพลังงานได้ถึงขนาดนี้

“แหมๆอาซึนะละก็ ถอนหายใจเหมือนคุณยายเลย เดี๋ยวก็แก่เร็วหรอก”สาวผมสีช็อกโกแลตพูดขึ้น เดินตรงมาหาเพื่อนของเธอ

“ก็ใครมันจะไปอัจฉริยะเหมือนเธอกันเล่ายัยโคโนกะ”

โคโนกะหัวเราะเบาๆก่อนจะหันไปอีกทางหนึ่ง

“เซ็ตจัง เซ็ตจัง!”

นักดาบจากสำนักชินเมริวถือดาบยูนางิไว้ข้างกาย ลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินตรงมาหาคนเรียก

“มีอะไรให้ดิฉันรับใช้คะ คุณหนู?”

“โธ่ เซ็ตจัง ไม่เห็นต้องเรียกว่าคุณหนูเลยนี่ เรียกฉันว่าโคโนจังเถอะนะ” ว่าแล้วเจ้าตัวก็กอดคอองครักษ์อย่างแนบแน่น

“ตะ..แต่ว่ามันไม่เหมาะนะคะคุณหนู” เซ็ตซึนะทำสีหน้าจริงจัง และดันตัวโคโนกะออก



โคโนกะทำแก้มป่อง“เซ็ตจัง เราเป็นแฟนกันแล้วนะ ทำไมถึงต้องมาเรียกฉันแบบนั้นด้วยละ”

เซ็ตซึนะกระวนกระวายเมื่อได้ยินคำว่าแฟนหลุดออกมาจากปากโคโนกะจึงรีบเอามือปิดปากคุณหนูของเธอทันที

“คุณหนูคะ! พูดตรงนี้ไม่ได้นะคะ”

ใช่แล้วเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งสองยังไม่มีใครรู้ นอกจากอาซึนะกับเนกิซึ่งถึงแม้ตอนนี้จะมีแค่อาซึนะคนเดียวเท่านั้นที่ได้ยินแต่เซ็ตซึนะก็ยังไม่ลืมว่าทั้งหมดยังคงอยู่ที่ห้องเรียน

“อืออืออออ อือ!!!” โคโนกะพยายามดิ้นให้หลุดเธออยากจะประกาศออกมาให้ชัดๆเลยว่าเธอกับเซ็ตซึนะเป็นอะไรกัน เธอไม่เข้าใจว่าทำไมแค่เรื่องที่เธอเป็นแฟนกับเซ็ตซึนะถึงต้องเก็บเป็นความลับด้วย

แต่เนื่องจากเซ็ตซึนะเป็นคนคิดมากเธอกลัวว่าคนอื่นจะไม่ยอมรับในความสัมพันธ์นี้ซึ่งรวมไปถึงผู้อำนวยการโคโนเอมอนที่เป็นตาของโคโนกะจึงขอร้องให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ

สักพักคุณหนูก็นิ่งเซ็ตซึนะจึงปล่อยมือออก โคโนกะจึงหันมาทุบไปที่ไหล่ของเซ็ตซึนะซ้ำไปซ้ำมา



“เซ็ตจังคนบ้าบ้าๆๆๆๆ”

“อะ...โอ้ยคุณหนูพอเถอะคะ” เซ็ตซึนะพยายามปัดป้อง

“ก็เซ็ตจังอะชอบเป็นซะแบบนี้ อะไรๆก็บอกให้เก็บเป็นความลับ เซ็ตจังอายมากหรือไงที่เป็นแฟนกับฉันน่ะ!?!”

เซ็ตซึนะตาโตตกตะลึงไม่อยากจะเชื่อคำพูดจากปากคนรักของเธอ

“คะ..คุณหนูพูดอะไรน่ะ ดิฉันไม่เคย...”

“งั้นทำไมละ! ทำไมถึงต้องไม่ให้คนอื่นรู้ด้วยละ เธอรู้ไหมว่าฉันน่ะอึดอัดแค่ไหน อยากจะกอดเธออยากจะจูบเธอ แต่ก็ทำไม่ได้” โคโนกะตัวสั่น ก้มหน้ามองพื้น

ตอนนี้สายตาของคนหลายคนหันมามองยังต้นเสียงซึ่งแน่นอนว่าคนส่วนใหญ่ในห้องจะไม่รู้รายละเอียด แต่ก็เริ่มเกิดอาการสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

“ฮะ..เฮ้ๆๆใจเย็นๆสิ โคโนกะ คุณเซ็ตซึนะก็แค่...” อาซึนะท้วงขึ้น แต่เซ็ตซึนะส่ายหน้า อาซึนะจึงเงียบลง

เซ็ตซึนะคว้าข้อมือของสาวผมโกโก้เอาไว้ ทำเอาโคโนกะเงยหน้ามามองอย่างงๆ ก่อนที่จะถูกลากให้เดินตามคนรักเธอออกไปนอกห้อง



อาซึนะถอนหายใจบ้าจริงๆคู่นี้

“อ้าวคุณอาซึนะนั่งถอนหายใจแบบนี้ แสดงว่าทำข้อสอบไม่ได้ละสิ โฮะๆๆ”

เสียงที่น่าหมั่นไส้และน่ารำคาญของหัวหน้าห้องทำให้อาซึนะโมโห

“เงียบไปเลยยัยอายากะทำไมเธอต้องมาเจ๊าะแจ๊ะกับฉันด้วย จะไปไหนก็ไปเลยไป ชิ้วๆ”อาซึนะโบกไม้โบกมือไล่อายากะเหมือนไล่สุนัขจรจัด (เหอๆ แรง)

“หนอยคุณ.... กล้าดียังไงมาไล่ดิฉันยังงี้!!”อายากะเริ่มขึ้นเสียง

“ชิน่ารำคาญชะมัดยัยเบอะ” อาซึนะทำท่าอุดหู

“หนอยๆๆคุณคูโบต้า บังอาจมาว่าฉันเบอะเรอะ!”

“นี่เธอว่าฉันทึกยังงั้นเหรอ??”

และแล้วศึกปากเสียงระหว่างอาซึนะและอายากะก็เริ่มขึ้นทำเอาเพื่อนร่วมห้องถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย คู่นี้จะอะไรกันหนักกันหนาทะเลาะได้ทุกวัน แล้วนักเรียนแต่ละคนก็เริ่มแยกย้ายกลับกันปล่อยให้ 2 คนนั้นทะเลาะกันต่อไป



เซ็ตซึนะลากโคโนกะมาถึงดาดฟ้าของโรงเรียนเธอเปิดประตูออกและส่งสายตาให้โคโนกะเดินเข้าไปก่อน

เมื่อโคโนกะเดินเข้าเสียงปิดประตูก็ดังขึ้น เซ็ตซึนะล็อกกลอนประตูทันที (เฮ้ยจะทำอะไร!)

“เซ็ตจัง?”

เซ็ตซึนะโถมตัวเข้ากอดโคโนกะอย่างเต็มที่และแนบแน่นเธอหลับตาหวังให้ช่วงเวลานี้อยู่ต่อไปนานๆ

“ซะ...เซ็ตจัง”โคโนกะที่ตอนแรกยืนตัวแข็ง ก็กอดตอบ ซบใบหน้าไว้ที่บ่าขององครักษ์

“ขอโทษนะคะโคโนจัง...”

โคโนกะหลับตาลงเอามือข้างหนึ่งลูบหลังคนรักเบาๆ เธอเริ่มใจอ่อนกับลูกไม้นี้ของเซ็ตซึนะอีกแล้ว

“โคโนจัง...ที่ดิฉันขอให้เก็บเรื่องของเราเป็นความลับเพราะดิฉันไม่อยากจะแยกจากโคโนจังนะคะ”

โคโนกะดันตัวออกช้าๆ“หมายความว่าไงเซ็ตจัง?”

“โคโนจังลองคิดดูซิ ถ้าเกินท่านผอ.รู้เข้าละก็จะเป็นยังไง...”



โคโนกะนิ่งไปสักพักก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นสบตากับคนรัก

“คุณตาอาจจะดีใจก็ได้นะก็เซ็ตจังอยู่เคียงข้างฉันมาตลอดนี่นา เซ็ตจังไม่เคยขาดตกบกพร่องในหน้าที่ด้วยไม่มีคนไหนดีพอเท่าเซ็ตจังอีกแล้วนะ” โคโนกะมองโลกในแง่ดีอีกแล้วเซ็ตซึนะยิ้มน้อยๆ ไร้เดียงสาจังนะ โคโนจัง

“ไม่มีทางหรอกโคโนจังตราบใดที่ดิฉันคือ ซากุระซากิ เซ็ตซึนะ ผู้ที่เป็นแค่องครักษ์ต่ำต้อยผู้ที่ไม่มีคุณสมบัติดีพอเทียบเท่ากับโคโนจัง...”ใบหน้าเซ็ตซึนะฉายไปด้วยความเศร้า ใช่แล้วมันคือเรื่องจริงถ้าจะให้เปรียบเทียบระหว่างเธอกับโคโนกะแล้วละก็ โคโนกะก็คือนายชั้นสูง ส่วนเธอก็เป็นได้แค่บ่าวเบื้องล่างเท่านั้น

“ไม่นะ!เซ็ตจัง” โคโนกะกอดเซ็ตซึนะแน่นขึ้น

“โคโนจัง...”

“เซ็ตจังเราพูดเรื่องนี้มากี่ครั้งแล้ว ว่าฐานะน่ะไม่เกี่ยวหรอกและฉันก็มั่นใจด้วยว่าคุณตาไม่ได้มองคนที่ฐานะหรอกนะ เซ็ตจัง”

“โอเคถึงแม้ฐานะจะไม่เกี่ยว แต่ดูสิโคโนจัง เราเป็นผู้หญิงทั้งคู่ ท่านผอ.น่ะคงไม่พอใจแน่ๆหากรู้ว่าหลานของตัวเองมีแฟนเป็นผู้หญิง...โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้นก็คือ...ดิฉัน....”

“โธ่เซ็ตจัง ทำไมถึงต้องมองเรื่องเพศด้วยละ...ความรักมันไม่ได้ดูที่เพศหรอกนะทุกคนก็มีสิทธิที่จะรัก ฉันก็รักเซ็ตจังที่เป็นผู้หญิง ฉันผิดด้วยเหรอ?”โคโนกะช้อนสายตาจ้องมองไปที่ดวงตาสีรัตติกาล



เซ็ตซึนะถอนหายใจเบาๆ“โคโนจังไม่ผิดหรอกคะ...”

“งั้นแสดงว่าเซ็ตจังจะไม่เก็บเรื่องนี้มาคิดมากอีกแล้วใช่ไหม?”โคโนกะทำสายตาจริงจัง

“อือ...แต่ว่านะ โคโนจัง เราก็ต้องเก็บเรื่องของเราเป็นความลับอยู่ดี”

“หา! ไม่เอาอะ” โคโนกะยังคงทำเสียงแข็ง

“อย่าดื้อสิโคโนจัง อย่างน้อยก็อย่าให้ท่านผอ.รู้เลยนะ ขอร้อง...”

โคโนกะดูเหมือนจะต้องยอมเพราะเธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าคุณตาของเธอจะคิดยังไงจะรับเรื่องที่เธอหลงรักกับองครักษ์สาวที่คอยปกป้องเธอมาตลอดได้หรือไม่

“เข้าใจแล้วเซ็ตจัง”

เซ็ตซึนะยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ

“แต่เซ็ตจังต้องจูบฉันก่อน”

“หา?”

“ก็ถ้าเซ็ตจังไม่อยากเปิดเผยเรื่องของเราละก็เซ็ตจังต้องปิดปากฉันสิ” โคโนกะทำเสียงเย้ายวนสุดฤทธิ์

“ตะ...แต่”

“เซ็ตจังล็อกประตูแล้วไม่ใช่เหรอ?”โคโนกะเอาตัวเบียดชิดนักดาบชินเมริวมากขึ้น



เซ็ตซึนะหน้าแดงไปหลายเฉดสี(555+ เหมือนขายผ้าเลย) หัวใจเต้นรัว

“เ-ซ็-ต-จั-งฉันรอนานแล้วนะ” โคโนกะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆหน้าของเซ็ตซึนะ

“อะอืม เข้าใจแล้วคะ โคโนจัง...” เซ็ตซึนะจับไหล่คุณหนูของเธอ 2 ข้างแล้วค่อยๆโน้มใบหน้าเข้าหาโคโนกะช้าๆ

ริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสกันในเวลาต่อมานี่เป็นเวลานานเท่าไหร่แล้วนะ ที่ทั้งคู่ไม่ได้ลิ้มรสริมฝีปากจากคนรักของตัวเอง

“อือ....”โคโนกะครางออกเบาๆ เธอรู้สึกดีเหลือเกิน

เซ็ตซึนะค่อยๆถอนริมฝีปากของเธอช้าๆลืมตามองไปที่หน้าของคนรัก

“เซ็ตจัง”โคโนกะยังคงเคลิ้มอยู่ เธอยังไม่อยากจะแยกจากสัมผัสนี้เลย

“โคโนจังไปกันเถอะคะ เดี๋ยวคนอื่นจะสงสัยเอานะ”

“โธ่เซ็ตจังอะ หมดอารมณ์เลย!”

“หา!”

“ฮึ!จูบก็จูบนิดเดียว เซ็ตจัง เราเคยทำมามากกว่านี้แล้วนะ!”โคโนกะทำท่างอนอีกรอบ



“โคโนจัง! เราจะมาทำมากกว่านี้บนดาดฟ้าไม่ได้นะคะ”

“งั้นถ้าคืนนี้ฉันไปหาเซ็ตจังที่ห้องได้ไหมละ?” โคโนกะยิ้มอย่างมีเล่ห์นัย

เซ็ตซึนะหน้าแดงกว่าเดิมเธอเองก็รู้สึกอยากจะกอด อยากจะสัมผัสกับโคโนกะเหมือนกันแต่ด้วยความที่ว่ายังอยู่ที่โรงเรียน จะมาทำอย่างนั้นมันก็คงไม่งามเท่าไหร่

“ว่าไงละเซ็ตจัง ฉันไม่ได้ไปหาเธอมาตั้งหลายวันแล้วนะ เซ็ตจังไม่คิดถึงฉันบ้างเหรอ?”โคโนกะเริ่มดึงเน็คไทของเซ็ตซึนะออก

เซ็ตซึนะพยักหน้าเธอคิดถึงคุณหนูของเธอแทบจะบ้าคลั่ง แต่เนื่องด้วยมันเป็นช่วงเวลาสอบนักเรียนจึงต้องเก็บตัวอ่านหนังสืออยู่ที่หอของตัวเองเป็นธรรมดาซึ่งถึงแม้เซ็ตซึนะจะไม่ค่อยแตะหนังสือก็เถอะ

“งั้นคืนนี้เจอกันนะที่รัก” โคโนกะคืนเน็คไทให้และหอมแก้มหนึ่งที

เซ็ตซึนะยังคงหน้าแดงไม่เปลี่ยนแต่ก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ค่ำคืนที่รอคอยก็มาถึงสักทีทั้งคู่จึงเดินลงจากดาดฟ้า มุ่งหน้าไปยังหอพักของโคโนกะ


End of chapter 1 TBC

______________________________________________________________________________________________________________________

เอาไปแค่นี้ก่อนละกันค่ะ ติดตามตอนต่อไปด้วยละกันนะคะ

[Rand_Kung]

โฮกกกกกกกกกกกกกกก

เรื่องนี้...เรื่องนี้มันอะร้ายยยยยยยยย

me/คลุ้มคลั่ง

[Glizey]

โอ้วๆ คืนนี้จะไปที่ห้องเหรอ *-* เด๋วต้องแอบซุ่มตามไปดุซะแล้ว อิอิ *0*

มาต่อเรวๆนะงับ ^^ สนุกมากๆเลยงับ ^^

[Senior]

อืม....คืนนี้....รอที่ห้อง....อืม.....

จะแอบตามไปดู....หึหึหึหึ

*__*

me/ เตรียมข้าวของไปบันทึกภาพ ด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

[ReiKoN^o^!!]

เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



คืนนี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กรี้ดๆๆๆๆๆๆ (แล้วของจริงต้องรออีกกี่คืนอ่ะค้าาา)



มันค้างคาๆๆๆๆๆ



อย่าให้เรารอหลายคืนเลยนะคะ เดี๋ยวขาดใจตายไปก่อน (ผู้อ่านจะลดลงนะคะ) 5555



/me  เผ่น

[ปราศจากหัวใจ]

พรวด~~~~~~ เฮ้ย!!!! เลือด~!!!!!!!!!

ซับก่อน ซับก่อน หึ หึ จิ้นไปไกลนิดหน่อย

ไปแอบดักรอในห้องเลยดีฟ่ะ~~~ หึ หึ!~~~~

[someone]

อ้าก!!!!! เปิดมาอย่างนี้เลยเรอะ

/me เป็นหน่วยแอบส่องอีกคน

[lovelykiku]

Chapter 2 : The tickets


เมื่อมาถึงหอพักโคโนกะทำท่าจะเปิดประตูออก ก็หันมามองหน้าองครักษ์เธออีกครั้ง และจับแขนเสื้อของเซ็ตซึนะเอาไว้ พร้อมทั้งจ้องไปที่ดวงตาสีรัตติกาลอย่างโหยหา

“มีอะไรเหรอคะคุณหนู?” เซ็ตซึนะเปลี่ยนจากชื่อเล่นของโคโนกะมาเป็นคุณหนูเหมือนเดิมทำเอาโคโนกะหน้ามุ่ยไปอีก

“เซ็ตจังทำไมถึงเรียกคุณหนูอีกแล้วละ?”

“ก็ตอนนี้เราไม่ได้อยู่กันสองต่อสองตามลำพังแล้วนะคะถ้าเกิดใครเดินมาได้ยินเข้ามันจะไม่เหมาะ”

“โธ่เซ็ตจัง ไม่เห็นมีใครเดินผ่านมาเลยสักคน จะกลัวอะไร?”

เซ็ตซึนะถอนหายใจ“ไม่ได้ค่ะคุณหนู เราต้องรอบคอบเอาไว้ก่อนสิคะ”

โคโนกะรู้สึกน้อยใจแค่เรียกชื่อเล่นฉันมันจะตายหรือไงกันนะ เซ็ตจัง แต่เอาเหอะ อย่ามาเถียงกันอีกเลยเดี๋ยวยิ่งทำให้ไม่พอใจกันเสียเปล่าๆ ไว้ค่อยแก้นิสัยพูด “คุณหนู”ติดปากของเซ็ตจังทีหลัง

“ก็ได้เซ็ตจัง...”

เซ็ตซึนะยิ้มออกมาอย่างโล่งใจคุณหนูของเธอเข้าใจสักที แต่พอเซ็ตซึนะทำท่าจะเดินกลับโคโนกะก็ยังไม่ยอมปล่อยแขนเสื้ออีก



“คุณหนู?”เซ็ตซึนะเรียกชื่อคนตรงหน้า งงกับการกระทำของโคโนกะ

“อืม...มะ ไม่มีอะไรหรอก คือ อยู่ดีๆฉันก็รู้สึกไม่อยากแยกจากเซ็ตจังเลย...”โคโนกะพูดออกมาอย่างเขินๆ

เซ็ตซึนะทำหน้าประหลาดใจเล็กน้อยก่อนที่จะหัวเราะ

“ขะ..ขำอะไรน่ะเซ็ตจัง??”

“ฮ่ะๆขอโทษนะคะ คุณหนู”

“เซ็ตจังอะ!หัวเราะฉันอีกแล้วนะ”

“ฮ่ะๆๆๆขอโทษๆ” เซ็ตซึนะดึงตัวโคโนกะเข้ามากอดหลวมๆ

“เดี๋ยวก็ได้เจอกันอีกไม่ต้องกังวลหรอกนะคะ โคโนจัง”

โคโนกะหน้าแดง“อะ อืม... งั้นฉันเข้าห้องก่อนนะเซ็ตจัง คืนนี้ฉันจะไปหาที่ห้องนะจ๊ะ”แหมอยู่ดีๆก็มาเรียกชื่อเล่นแบบไม่ตั้งตัวซะนี่ แถมยังแอบกอดอีก น่ารักจริงๆ

ว่าแล้วโคโนกะก็เดินเข้าห้องไปทันทีที่ประตูห้องปิดลง ซามูไรสาวก็เอามือมากำไว้ที่อก หัวใจเต้นแรงเหลือเกิน เซ็ตซึนะรู้สึกดีใจวันนี้ช่างเป็นวันที่ดีจริงๆ เธอจึงรีบเดินตรงไปที่หอของเธอรอคอยให้คนรักมาหาเธออีกครั้งยามวิกาล



“อ้าวโคโนกะ กลับมาแล้วเหรอ?” อาซึนะหันไปเห็นเพื่อนก็ทักขึ้น

“อือ”

อาซึนะมองหน้าที่ร่าเริงของโคโนกะสักครู่ก็ยิ้ม “คืนดีกับคุณเซ็ตซึนะแล้วละสิ”

“อาซึนะ!เอาอะไรมาพูด”

“ไม่ต้องอายหรอกโคโนกะ หน้าเธอมันฟ้องน่ะ ฮ่าๆๆ”

“อาซึนะละก็เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อนดีกว่า”

“ออโอเคๆ เออ ใช่!” อาซึนะหันไปที่กระเป๋าของตัวเองรื้อข้าวของออกมากระจัดกระจาย

โคโนกะทำหน้างงๆ

“นี่ๆโคโนกะดูสิๆ! แต้นแต้นนนนน!”

อาซึนะถือตั๋วอะไรสักอย่าง2 ใบ โคโนกะจึงเดินลงมาดูใกล้ๆ



“ตั๋วอะไรน่ะอาซึนะ?”

“ตั๋วไปพักโรงแรม2 วัน 1 คืน ฟรี! แถวโรงแรมมีทะเลด้วยนะ ฉันได้ตั๋วมาจากตอนที่ฉันไปแข่งกินมาน่ะฮ่าๆๆ” อาซึนะทำหน้าภูมิใจสุดๆ

“ไปแข่งกินมาเมื่อไหร่เนี่ย?”

“ก็เมื่อกี้แหละฉันรำคาญยัยหัวหน้าห้อง ก็เลยไปหาอะไรกินแก้หงุดหงิดแล้วพอดีมีร้านขายบะหมี่จัดการแข่งกินบะหมี่ให้ได้ 20 ชาม ภายใน 10 นาที แถมกินฟรีด้วยนะ”

โคโนกะพยักหน้า“มิน่าละ”

“ฮ่าๆรู้ไหมฉันใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีก็กินหมดเลย เจ้าของร้านตกใจมากบอกว่าฉันทำลายสถิติเลยให้ตั๋วฉันมาฟรีนี่ไง”

“ว้าว!เยี่ยมไปเลยอาซึนะ แล้วกำหนดไปเมื่อไหร่?

“ก็ตามวันที่ในตั๋วบอกก็วันจันทร์หน้าละ”

“โห อีกอาทิตย์หนึ่งเหรอตื่นเต้นดีจังเลย ยินดีด้วยนะ อาซึนะ”

อาซึนะพยักหน้ายิ้มบางๆ



“แหมจะไปกับเนกิคุงละสิ”โคโนกะแหย่ขึ้น

อาซึนะขมวดคิ้วกอดอก “เชอะ ตานั่นปฏิเสธไม่ไปน่ะสิ”

“อ้าวทำไมอะ?”

“ก็ตานั่นบอกมีนัดซ้อมเวทมนตร์กับเอวาจาลีนตลอดช่วงเบรกนี้เลยละสิเฮ้อ” อาซึนะถอนหายใจ

“น่าเสียดายจังนะ”

“โคโนกะไปด้วยกันสิ”

“หา?”โคโนกะทำหน้างงๆ

“จะให้ฉันไปกับอาซึนะแค่2 คนเนี่ยนะ?? ไม่เอาด้วยหรอก”ในใจโคโนกะก็อยากจะไป แต่ถ้าเกิดได้ไปก็อยากไปกับเซ็ตจัง

“นี่เธออ่านตั๋วให้ดีๆสิ 1 ใบไปได้ 2 คนย่ะ ใครจะไปกับเธอแค่ 2 ต่อ 2 กันละเดี๋ยวคุณเซ็ตซึนะก็ได้ฆ่าฉันตายพอดี”

โคโนกะนึกขึ้นได้ทันที“งั้นก็หมายความว่า!?!”

“อือก็เท่ากับไปได้ 4 คนไงเล่า เธอก็ไปชวนคุณเซ็ตซึนะเอาละกัน”

โคโนกะลืมตัวเผลอกอดเพื่อนรักเต็มๆ“ขอบใจนะอาซึนะ ฉันรักเธอมากๆเลย”

อาซึนะกอดตอบก่อนที่จะดันตัวออก (นี่เพื่อนกันจริงเหรอเนี่ย)



อาซึนะยื่นตั๋วหนึ่งใบให้เพื่อนของเธอก่อนจะก้มลงมองอีกใบ

“เอ...แล้วจะเอาไงดีในตั๋วบอกว่าถ้าเกิดไม่ได้ไป 2 คน ก็จะไม่มีสิทธิได้ใช้น่ะ...”

“อืม....”โคโนกะนั่งนึกไปสักพัก ก็นึกขึ้นได้

“อะ!อาซึนะลองชวนคุณหัวหน้าห้องดูสิ!”

“หา?นี่เธอเพี้ยนหรือเปล่า โคโนกะ ฉันไม่มีวันจะไปกับยัยบ๊องนั่นเด็ดขาด”

“แต่ว่าน้าถ้าเธอไม่ได้ไปเป็นคู่ เธอก็อดน่ะสิอาซึนะ...”

อาซึนะกัดฟันต่อให้ตายก็ไม่มีหวังจะไปชวนยัยผมทองนั่นเด็ดขาด

“ฉันจะชวนคนอื่น!”

โคโนกะหัวเราะเบาๆ“ตามใจละกัน ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ



โคโนกะทำท่าจะเดินเข้าห้องน้ำก็กันมามองเพื่อนร่วมห้องอีกรอบ“เออใช่ อาซึนะ วันนี้ไม่ต้องรอฉันนะ ฉันมีนัดกับเซ็ตจัง”

อาซึนะหัวเราะ“แหมๆ ไม่ได้อยู่ 2 ต่อ 2 กับคุณเซ็ตซึนะมานาน อดใจไม่ไหวเลยละสิ”

“อาซึนะ!”

“จ้าๆรู้แล้วๆ พูดเล่นน่ะ”

“ไม่รู้ไม่ชี้ไปอาบน้ำดีกว่า”

แล้วโคโนกะก็เดินเข้าไปอาบน้ำปล่อยให้เพื่อนผมส้มนั่งคิดว่าจะชวนใครไปกับเธอดี

ในหัวอาซึนะคิดได้แต่ว่าจะต้องไม่ชวนยัยหัวหน้าห้องเด็ดขาด



ราวๆ4 ทุ่มโคโนกะก็ค่อยๆย่องลุกจากเตียง มองไปที่เตียงชั้นบน ก็พบว่าเพื่อนผมส้มหลับสนิทเรียบร้อยแล้วจึงเดินไปที่ประตู มุ่งหน้าไปยังหอพักเซ็ตซึนะ

*ก๊อกก๊อก*

“เซ็ตจังฉันมาแล้วจ๊ะ”

ประตูเปิดออกโคโนกะรีบวิ่งเข้าไปกอดเจ้าของห้องทันที

“เซ็ตจางงงง”

เซ็ตซึนะยิ้มแบบเขินๆเธอใช้เท้าปิดประตูเพราะเธออ้าแขนรับตัวคนรักของเธอที่พุ่งเข้ามาหา

โคโนกะไม่รอช้าเงยหน้าจุมพิตอย่างดูดดื่มกับองครักษ์สาวทันที

ทั้งคู่จูบกันอยู่นานก่อนที่จะค่อยๆดันตัวออกช้าๆใบหน้าของทั้งคู่แดงก่ำ และหอบอย่างถี่ๆ

เซ็ตซึนะไม่อยากจะเสียเวลาไปมากกว่านี้อีกแล้วเธอจัดแจงช้อนตัวคุณหนูขึ้นมา แล้วพาขึ้นไปนอนบนเตียง โดยที่เธอคร่อมตัวโคโนกะอยู่

“เซ็ตจังฉันมีเรื่องจะบอกแหละ”

เซ็ตซึนะตอนนี้กำลังปลดกระดุมเสื้อนอนของโคโนกะอยู่ก็หยุดมือ“หือ?”



โคโนกะยิ้มโอบกอดรอบคอขององครักษ์ให้โน้มตัวลงมาหาเธอ “ไม่ต้องหยุดนะเซ็ตจัง แค่ฟังที่ฉันพูดก็พอ”

เซ็ตซึนะพยักหน้าเธอก้มลงไปซุกไซร้ต้นคอที่ขาวเนียนของโคโนกะ

“คือว่าอาซึนะ อะ..อือ ได้ตั๋วไปค้าง ทะ...ที่โรงแรม....”โคโนกะพยายามพูดให้จบประโยค แต่ก็รู้สึกถึงการรุกเร้าของเซ็ตซึนะอย่างต่อเนื่องหัวสมองเริ่มว่างเปล่า

เซ็ตซึนะเริ่มนัวเนียไปตามร่างกายของโคโนกะเธอกำลังคิดว่าจะหยุดดีไหม เพราะโคโนกะดูท่าจะเคลิ้มไปกับการสัมผัสของเธอจนลืมประโยคที่จะพูดหมด

“ละ...แล้วอาซึนะให้ตั๋วก..กับฉันมา...แฮ่กๆ...”โคโนกะปล่อยประโยคออกมาได้อีกท่อน

เซ็ตซึนะยังคงตั้งใจฟังพอๆกับตั้งใจรุกปลุกอารมณ์ให้โคโนกะ(หะ หื่น)

“ซะ....เซ็ตจังไปด้วยกัน...นะ....” ในที่สุดโคโนกะก็พูดจบประโยคสักทีเธอค่อยๆหลับตาลง รับสัมผัสจากคนรักอย่างเต็มที่

“ถ้าโคโนจังอยากให้ดิฉันไปละก็ ดิฉันก็จะไปค่ะโคโนจัง...” เซ็ตซึนะเงยหน้าขึ้นยิ้มให้สาวตรงหน้าบางๆ แล้วก็โน้มหัวลงไปบรรเลงเพลงรักกับโคโนกะต่อ

“อะ...อือ.....อืม......ปะ...ไปด้วยกันเถอะ....ฉันยะ..อยากให้....เธอ..ไปนะ...ซะ..เซ็ตจัง แฮ่กแฮ่ก...”

โคโนกะกอดร่างของซามูไรสาวแน่นขึ้นๆเธอรู้สึกกำลังจะได้ขึ้นสววรค์ (จิ้นเอาเองนะจ๊ะ ว่าสวรรค์แบบไหน)



“โคโนจัง...”

“อะ...อืออออ...เซ็ตจัง....”

............................

........................

..................

..........

...

.




บรรยากาศในห้องเงียบสงัดไร้แสงสว่างจากหลอดไฟ มีเพียงแสงจากดวงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามากระทบพื้นห้องเท่านั้นเซ็ตซึนะหันไปมองนาฬิกา เที่ยงคืนกว่าแล้ว เธอค่อยๆดันตัวขึ้นมานั่งสายตาจับจ้องไปที่ร่างเปลือยเปล่าของสาวผมสีโกโก้ที่ตอนนี้ถูกคลุมด้วยผ้าห่มโคโนกะดูท่ากำลังหลับสบายเชียว

สาวผมดำค่อยๆลูบใบหน้าของคนรักเบาๆแล้วโน้มตัวไปจูบที่หน้าผาก

“ฝันดีนะคะโคโนจัง”

ทันใดนั้นเซ็ตซึนะก็ได้ยินเสียงละเมอจากคนที่หลับอยู่ออกมา

“เซ็ตจัง...ไปเที่ยวด้วยกันนะ”

เซ็ตซึนะหัวเราะแล้วค่อยๆโน้มตัวลงไปนอน ดึงร่างคนที่หลับให้มาซุกอกของตนถึงแม้จะไม่รู้รายละเอียดเรื่องไปโรงแรมอะไรนั่นสักเท่าไหร่ แต่เธอก็คิดว่าโคโนกะคงจะบอกเธอได้ในตอนเช้าแน่ๆเซ็ตซึนะหลับตาลงด้วยความเหนื่อยอ่อน เคลิ้มหลับในเวลาต่อมา




End of Chapter 2 TBC

Spoiler

ใครแอบถ่ายฉากเมื่อกี้เอาไว้กรุณานำมาแบ่งปัน อยากได้บ้าง

[ReiKoN^o^!!]

แน่ใจแล้วหรอคะ ที่จะให้เราๆจิ้นกันเองง่ะ 

เพราะมันจะไปไกลกว่าสวรรค์อีกนะคะ 5555

แต่ว่าเมื่อกี้ลืมหยิบกล้องติดมือไปด้วยอ่ะ

เลยไม่ได้ถ่ายฉากเมื่อกี้ไว้ (เสียดายๆๆ T^T)



ใครถ่ายเอาไว้ ก็ขอแบ่งด้วยคนนะจ๊ะ 5555555





รออ่านตอนต่อไปจ้ะ เป็นกำลังใจให้จ้ะ



สู้สู้

[Glizey]

น่าเสียดายเราเผลอหลับไปเลยงะ T^T รุงี้น่าจะนอนมาไห้เตมที่จะได้มีแรงถ่ายไว้ได้ *-*

มาต่อเรวๆนะงับ ^^ สนุกมากๆเลยงับ ^^

[ปราศจากหัวใจ]

ง่า!~เดินตกท่อน้ำก่อนอ่ะ กล้องพังเลย 5 5 5

ซับเลือดๆ=A=""

[SUIREN]

//O.o// เกือบจะกลับมาเม้นไม่ได้แล้ว จิ้นไปไกลเกินอ่ะ

ขอบคุณมากค่ะที่มาต่อให้อ่านอีก สนุกมากเลยค่ะ ^^"

[Senior]

ง่ะ...... =[]=^^^^^^^^

ซ....เซ็ตจังหื่นสุดยอด

แต่ว่า....ให้จิ้นเอาเองน่ะ....

จิ้นออกไปนอกโลกเลยนะครับ

มาต่อไวๆนะครับ

[icedogza]

โอ้....................................................................................................................................................................

..............................................................................................................................................................................................................

..........................................สวรรค์(ข้าน้อยคงเพ้อไปอีกนาน).......................

[haruki_kawii]

เซ้ตจังหื่นอะ ขอทิชชู่ด่วน

[lovelykiku]

ขอโทษที่มาอัพช้าค่ะ พอดีไปสวรรค์ของโคโนจังมา เอ้ยไม่ใช่ งานเยอะ 55+

Chapter 3 : Knock knock


เช้าวันรุ่งขึ้นก็มาถึง เซ็ตซึนะค่อยๆเปิดเปลือกตาออก เธอหันหน้าไปมองนาฬิกาก็ต้องตกใจ
“เฮ้ย! 8 โมงแล้ว สายแล้วๆๆๆ” เซ็ตซึนะกระโดดออกจากเตียง ทำท่าจะมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ แต่ก็นึกได้ว่าโคโนกะมานอนด้วย จึงหันไปที่เตียง เขย่าตัวโคโนกะทันที
“โคโนจัง โคโนจัง ตื่นสิ สายแล้วนะคะ!”
“หือ??” โคโนกะลืมตาแบบสะลืมสะลือ
“โคโนจังเร็วเข้า แปดโมงแล้วนะ สายแล้วๆ เดี๋ยวไปโรงเรียนไม่ทัน”
โคโนกะพลิกตัว ไม่ลุกจากเตียง แถมยังเอาหมอนมาปิดหู ไม่ฟังที่นักดาบชินเมริวพูดเลยสักนิด ทำเอาเซ็ตซึนะระส่ำระส่าย ทำไมคุณหนูผู้ที่ตื่นเช้าทุกวัน วันนี้ถึงได้ทำตัวขี้เซาอย่างนี้นะ
“โคโนจัง จะมานอนไม่ได้นะคะ ตื่นเร็ว”
“เซ็ตจัง...” เสียงแหบพร่าของโคโนกะ ทำเอาซามูไรสาวหน้าแดง ในใจคิดโคโนจังเซ็กซี่จังเลย
“โคโนจัง....”

“เซ็ตจัง โรงเรียนเราหยุด 1 เดือน จำไม่ได้เหรอ เราพึ่งสอบปลายภาคไปไง....”
เซ็ตซึนะนึกได้ทันที โธ่เอ้ย ทำไมถึง ขี้ลืมอย่างเนี่ยนะ
“แหะๆ จริงด้วยขอโทษนะคะ โคโนจังนอนต่อเถอะ”
“อืม....”
เซ็ตซึนะมองร่างคนรักแล้วก็หน้าแดง พลันนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน
“เมื่อคืนสุดยอดไปเลย...” เซ็ตซึนะมองร่างสาวผมโกโก้ที่ตอนนี้ถูกห่อหุ้มไปด้วยผ้าห่ม แต่ก็ยังให้เห็นเป็นสัดส่วนที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มนั้น ช่างเชิญชวนให้เธอพุ่งตรงเข้าไปกอดจังเลย (นั่น หื่นอีกแล้ว)
สาวผมดำส่ายหัว คิดในใจว่าจะมานั่งคิดเรื่องลามกแบบนี้แต่เช้าได้ยังไง พลางค่อยๆก้มลงมองตัวเอง ก็ต้องตกใจ เพราะไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยเลยสักชิ้น ก็หน้าแดงอีกรอบ รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำทันที

เซ็ตซึนะพาดผ้าขนหนูไว้ที่ราว เดินเข้าไปในห้อง บิดก๊อกน้ำให้น้ำไหลออกมาผ่านฝักบัว
“เฮ้อ สบายจัง” เซ็ตซึนะเผลอถอนหายใจเหมือนคนแก่
“ฮิฮิ”
เสียงหัวเราะนี่มัน เซ็ตซึนะหันไปยังต้นเสียง
“คะ..โคโนจัง!! ตื่นแล้วเหรอคะ? นึกว่าจะนอนต่อซะอีก”
“ถ้านอนต่อก็อดอาบน้ำกับเซ็ตจังน่ะสิ”
โคโนกะพูดจบก็เดินเข้ามาในห้องน้ำ (เออเนอะ ไม่ได้ล็อกประตูซะด้วย)
“อรุณสวัสดิ์จ๊ะ เซ็ตจัง” ว่าแล้วคุณเธอก็เข้ามาร่วมวงอาบน้ำด้วย
เซ็ตซึนะหน้าแดงเหมือนมะเขือเทศ ตัวสั่นงันงก เมื่อเห็นร่างเปลือยเปล่าของคนรัก เดินตรงมาหาเธอ “อะ..อรุณสวัสดิ์คะ โคโนจัง”
“แหม เขินเหรอเซ็ตจัง เห็นออกจะบ่อยแล้วไม่ใช่เหรอ?” โคโนกะเอาตัวแนบชิดกับองครักษ์ แล้วถูแก้มไปมาตรงบ่าที่แข็งแรงของเซ็ตซึนะ
เซ็ตซึนะยืนตัวแข็ง โธ่โคโนจัง อย่ามายั่วขนาดนี้สิ
“โคโนจัง... มัน มัน...”

โคโนกะหัวเราะเล็กน้อย เงยหน้าขึ้น บรรจงจูบปากกับเซ็ตซึนะ
เซ็ตซึนะรีบถอยออก
“เซ็ตจัง?”
“ขอโทษนะ โคโนจัง แต่ขืนโคโนจังทำแบบนี้ละก็ ดิฉันจะห้ามอารมณ์ไว้ไม่อยู่น่ะคะ” เซ็ตซึนะหน้าแดง โธ่เว้ย โคโนจังต้องคิดว่าเราเป็นพวกลามกแน่ๆเลย (หื่น)
โคโนกะหัวเราะอีก น่ารักจังนะ แฟนฉัน แล้วเธอก็นำริมฝีปากไปประกบลงบนต้นคอขององครักษ์สาว
“คะ โคโนจัง!!”
“แหม ก็เมื่อคืนเซ็ตจังทำกับฉันไว้เยอะ ฉันขอคืนบ้างละ...”
“คะ..โคโน......” แล้วเสียงพูดก็หายไป เหลือแต่เพียงเสียงน้ำกระทบพื้นจากฝักบัวเท่านั้น

หลังจากนั้นไม่นาน (จริงๆ) ทั้งคู่ก็ออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว โคโนกะเดินตรงไปที่ห้องครัว ทำอาหารมื้อเช้าทันที
เซ็ตซึนะเอาผ้าขนหนูไปตากและเดินมาเก็บโต๊ะ เตรียมตัวรอ
สักพักโคโนกะก็ยกชุดข้าวเช้ามาวาง แล้วทั้งคู่ก็เริ่มกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
ระหว่างที่กินอยู่ เซ็ตซึนะนึกอะไรได้ จึงวางตะเกียบลง มองไปที่คนรักของเธอ
“โคโนจัง เรื่องไปค้างโรงแรม...”
โคโนกะวางตะเกียบลงบ้าง ส่งยิ้มให้เล็กน้อย “ออ ก็อย่างที่พูดเมื้อคืนแหละจ๊ะ เซ็ตจัง วันจันทร์หน้าเราจะไปค้างที่โรงแรมแถวๆทะเลนะ นี่ไงตั๋ว ดูสิ ดูสิ” โคโนกะยิ้ม เอาตั๋วออกมาโชว์
เซ็ตซึนะหยิบตั๋วออกจากมือโคโนกะ นั่งอ่านรายละเอียด
“เห? มีทะเลด้วยเหรอ”
“อือ!”
“โคโนจัง น่าจะบอกท่านผอ.ก่อนนะคะ เพราะต้องไปค้างคืนด้วยนี่”
“จ้าๆ บอกแน่นอนอยู่แล้ว ก็กะจะไปบอกวันนี้เลย”

เซ็ตซึนะคืนตั๋วให้แล้วเริ่มกินข้าวต่อ
“เออ ใช่! โคโนจัง แล้วคุณอาซึนะไม่ไปเหรอ เป็นคนได้ตั๋วมา...”
“ไปสิ อาซึนะได้มา 2 ใบไง ใบหนึ่งก็ให้ฉันกับเซ็ตจัง ส่วนอีกใบ หืม....”
“อีกใบทำไมเหรอ?”
“ก็นะ อาซึนะจะไปด้วย แต่ก็ยังหาคนที่จะไปด้วยไม่ได้น่ะสิ”
“แล้วคุณครูเนกิละคะ?”
“ดูเหมือนเนกิคุงจะไม่ว่างน่ะ...”
เซ็ตซึนะวางชามลง เธอกินข้าวหมดแล้ว “งั้นก็แย่สิคะ แล้วคุณอาซึนะจะไปกับใครละเนี่ย เห็นในตั๋วบอกต้องไป 2 คนไม่ใช่เหรอคะ?”
โคโนกะหัวเราะเบาๆ “ฉันว่าน้า อาซึนะต้องหาคนไปได้แน่นอนอยู่แล้วละ ฮิฮิ”
เซ็ตซึนะทำหน้างงๆ “หา? ทำไมมั่นใจอย่างนั้นละคะ?”
“ไม่บอก” โคโนกะแลบลิ้นออกมาแหย่เซ็ตซึนะ
“ขี้โกงนี่นา โคโนจัง!”
ทั้งคู่หัวเราะให้กัน ก่อนที่จะจัดแจงเก็บถ้วยชาม แล้วเดินออกจากห้องมุ่งหน้าไปยังห้องผู้อำนวยการโคโนเอมอน

“ดูท่า วันนี้ยัยโคโนกะจะไม่กลับมานะเนี่ย...” อาซึนะที่นั่งอยู่ที่หอคนเดียวเริ่มบ่น เธอก้มลงมองตั๋วที่อยู่ในมือ แล้วเหงื่อตก
“เฮ้อ...จะทำยังไงดีเนี่ย” อาซึนะกลุ้มใจมาก เพราะเธอยังหาเพื่อนไปไม่ได้เลย
เมื่อคืนอาซึนะได้ลองชวนโนโดกะ แต่คุณเธอก็ไม่ว่าง ในใจพลันจะไปชวนคุณคาเอเดะ ก็เกรงใจ เพราะใครๆก็รู้ว่าคาเอเดะเตรียมตัวจะไปเที่ยวกับมานะเพื่อนรัก(มากๆ) ชวนคนหลายคนก็ไม่มีใครว่างสักคน
อาซึนะมองตั๋วอย่างแน่วแน่ คำพูดของโคโนกะมันติดอยู่ในหัว “ชวนคุณหัวหน้าห้องสิ” ซ้ำไปซ้ำมา
“โธ่เว้ย! นี่เราจะต้องชวนยัยนั่นจริงๆเหรอเนี่ย” อาซึนะกุมขมับ
สมองเริ่มขัดแย้งกัน หรือว่าจะไม่ไปดีนะ แต่ว่าของฟรีนะ ของฟรี โอกาสอย่างนี้หาไม่ได้อีกแล้ว โรงแรมหรู ทะเลสวย โอ้ พระเจ้า!!
5 นาทีผ่านไป อาซึนะยืนขึ้น เดินออกจากห้อง
“เอาวะ ลองดู!”

*ก๊อก ก๊อก*
“เชิญ”
“ขออนุญาตค่ะ ท่านผู้อำนวยการโคโนเอมอน” เซ็ตซึนะเปิดประตู โค้งให้กับชายแก่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เล็กน้อย
“โอ้ เซ็ตซึนะคุง มาหาแต่เช้าเชียว มีเรื่องอะไรรึ?” โคโนเอมอนลูบเคราตัวเองเบาๆ
“คุณตา!” โคโนกะเดินเข้ามาในห้อง ยื่นตั๋วให้คุณตาของเธอดู
“โอ้ หลานก็มาเหรอ เอ...นี่ตั๋วอะไรน่ะ?”
โคโนกะอธิบายเรื่องที่เธอจะไปค้างแรมที่โรงแรมให้โคโนเอมอนฟัง โดยเน้นไปที่ว่าเซ็ตซึนะจะตามไปด้วย เพราะไม่อยากให้คุณตาของเธอจ้างบอดี้การ์ดไปเฝ้าเธอ
“นะคะ คุณตา หนูอยากไปจริงๆ..” โคโนกะส่งสายตาอ้อนวอน
คนแก่ถึงกับใจอ่อน ถอนหายใจเบาๆ “เข้าใจแล้ว ถ้าหลานอยากไปละก็..”
“ขอบคุณคะ คุณตา!” โคโนกะยิ้มออกมาอย่างดีใจ
โคโนเอมอนหันมามองเซ็ตซึนะ “ฝากดูแลโคโนกะด้วยนะ เซ็ตซึนะ”
“ด้วยความยินดีคะ ท่านผู้อำนวยการ ดิฉันจะไม่ให้คุณหนูคลาดสายตาดิฉันอย่างเด็ดขาด” สายตาที่แน่วแน่ของเซ็ตซึนะ ทำให้ผู้อำนวยการพึงพอใจ
“ถ้างั้นหนูกับเซ็ตจังไปก่อนนะคะ” โคโนกะคล้องแขนกับองครักษ์ของเธอวิ่งออกจากห้องไปทันที
โคโนเอมอนมองหลานสาวตัวเองออกจากห้องไป ก็หัวเราะด้วยความพึงพอใจ “ชีวิตวัยรุ่นนี่มันดีจริงๆ”

*ก๊อก ก๊อก ก๊อก*
“คะ? ใครคะ?” เจ้าของเดินออกมาเปิดประตู เมื่อเห็นคนตรงหน้าก็ต้องตะลึง
“คะ...คุณอาซึนะ??”
อาซึนะยิ้มอย่างเขินๆ “ฮะ...ไฮ หัวหน้า ขอเข้าไปได้ไหม?”
อายากะทำหน้างงๆ ก่อนที่จะพยักหน้าเปิดประตู ให้แขกของเธอเข้ามาในห้อง
“มีอะไรหรือเปล่าคะ คุณอาซึนะ?”
อาซึนะนั่งลงบนพื้น ก้มหน้าก้มตา พยายามไม่ให้อีกฝ่ายเห็นว่าหน้าของตัวเองแดงแค่ไหน
“อะ...เอ่อ คือ.....”
“คะ?”
“คือว่านะ.....เอ่อ”
อายะกะนั่งลงมองสาวผมส้ม
“คือว่า เออ.....”
สาวผมทองเริ่มหมดความอดทน
“นี่! คุณอาซึนะ คุณจะพูดอะไรกันแน่??”

อาซึนะสูดลมหายใจเข้า รวบรวมความกล้าทั้งหมด เธอไม่นึกเลยว่าจะเธอจะต้องมาทำเรื่องแบบนี้ กับคนๆนี้
“เธอจะไปเที่ยวกับฉันได้ไหม?!?” อาซึนะตะโกนลั่นห้อง ทำเอาเจ้าของห้องตกตะลึง นั่งตัวแข็ง
“นี่คุณพูดว่าอะไรนะ?” อายากะไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน
อาซึนะยื่นตั๋วให้อายากะดู “อ่านตั๋วเอาเองละกัน”
อายากะนั่งอ่านสักพัก ก็ส่งตั๋วคืนให้อาซึนะ
“นี่คุณอาซึนะกำลังจะมาชวนดิฉันให้ไปเที่ยวกับคุณแค่ 2 คนอย่างนั้นเหรอคะ?”
อาซึนะเงยหน้าขึ้น “มะ..มันก็ไม่เชิงหรอกนะ โคโนกะกับคุณเซ็ตซึนะก็ไปนะ!”
“งั้นเหรอ...”
บรรยากาศชักอึดอัด อายากะยังคงไม่ตอบอะไร
อาซึนะอยากจะไปใจจะขาด เธอชอบทะเล เธออยากไปค้างแรมกับเพื่อนๆ แต่เธอไม่นึกเลยว่าเธอต้องพาอีกคนหนึ่งไปด้วย ซึ่งคนๆนั้นกลับเป็นคนที่เธอทะเลาะด้วยประจำ

“ที่คุณมาชวนดิฉันเพราะคนอื่นไม่ว่างใช่ไหมคะ?” อายากะพูดขึ้น ทำเอาสาวผมส้มสะอึก
“หะ หา?!? พูดอะไรน่ะ อายากะ เธอ...” อาซึนะกำลังจะพูดปฏิเสธ แต่ก็พูดไม่ออก เพราะมันเป็นเรื่องจริง
“ใช่ไหมละคะ?”
อาซึนะก้มหน้า ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ
“....................” ความเงียบกลับมาอีกครั้ง อาซึนะรู้สึกไม่ดี รู้งี้ไม่น่ามาที่นี่เลย ยัยโคโนกะ เพราะเธอคนเดียว ทำให้ฉันแบกหน้ามาขอให้ยัยหัวหน้าห้องไปกับฉัน เป็นไงละ หน้าแตกแน่ๆ
อาซึนะหลับตา เธอรู้สึกเสียใจ อายากะตอนนี้คงโกรธเธอแน่ๆ ตัดสินใจกำตั๋ว แล้วลุกขึ้น เอาวะ ไม่ต้องไปมันหรอก ทะเลอะไรนั่น
“เอ่อ คือ ขอโทษนะหัวหน้าลืมเรื่องนั้นไปเถอะ คิดซะว่า....”
“ดิฉันจะไปกับคุณคะ คุณอาซึนะ”

อาซึนะหยุดกึก “หา?!?”
“ก็บอกว่าจะไปด้วยไงละคะ”
“หะ..หัวหน้าเธอไม่ต้องก็ได้ ฉะ...ฉันกะจะไม่ไปแล้วละ”
“คุณจะทิ้งตั๋วไปอย่างนั้นเหรอคะ?”
“อะ...อือ”
“ถ้าอย่างนั้นละก็อย่าเลยคะ เสียดาย ดิฉันจะไปค่ะ...”
“ไชโย!!!”
อาซึนะใจเต้นแรง เธอดีใจสุดๆ เผลอตัวกระโดดกอดคออายากะเต็มๆ
“นะ นี่!! คุณอาซึนะ ทำอะไรน่ะ????”
อาซึนะได้สติก็รีบถอยห่าง “ขะ...ขอโทษ ขอโทษ!”
แล้วเจ้าตัวก็รีบวิ่งออกไปทันที แต่ก็ตระโกนกลับมา “วันจันทร์จะมารับนะ!”
อายากะหน้าแดง หัวเราะออกมาเบาๆ เดินไปปิดประตู และฮัมเพลงอย่างมีความสุข


End of chapter 3 TBC

[Rand_Kung]

ขอสั้นๆ

ไม่ซึนแฮะ...

[ReiKoN^o^!!]

ว้าว มาต่อแล้ว 5555 รอตั้งหลายวันแน่ะ

ตอนนี้ก็หวานกันได้อีกนะค้า >O<!!

[Glizey]

-0- ดีใจออกนอกหน้าเลยนะอาซึนะ หวังว่าคงจะมีโปรโมชั่นเอาใจผู้อ่านนะงับ *-*

มาต่อเรวๆนะงับ ^^ สนุกมากๆเลย ^^

[kizunakaze]

พึ่งมาอ่าน น่ารักได้อีก

จะรอตอนต่อไปน้าา