10 replies to this topic

[✪ クロウタドリ]

เอามาลง...เรื่องแรกในชีวิต..ภาษาจะเดียวถูกๆผิดๆ....ขี้เกียวมาดอกเค็ม.... = =;....มีสิ่งใดจะว่ามาเลย...

ไม่กลัวอยู่แล้ว 55555555+ /me นั่งทำใจมานานแล้ว =x=

J’時には...

私は価値のない人生と思うかもしれませんが...

場合...私はあなたの笑顔を見る...

(บาง ครั้ง ...

ฉัน คิด ว่า ชีวิต ของ ฉัน อาจ จะ ไร้ ค่า.

ถ้าฉันไม่ได้เห็นรอยยิ้มของเธอ)





ตอนที่ 1


ในโลกอดีต

‘’เจ้าจะไปจริงๆรึ...’’ เสียงที่ดังมาจากห้อง.ห้องหนึ่งดังขึ้นอย่างเศร้าๆแต่เสียงที่ตอบนั้นทำให้ผู้ถามเศร้าหนักกว่าเก่า

‘’ใช่....อายุของเทพอย่างเราไม่มีอายุยืนยาวเท่าปีศาจ...แต่เมื่อเราไปแล้วเจ้าคงจะไม่ฆ่าใครอีกใช่ไหม..’’ ในห้องนั้นเงียบราวทุกสิ่งไม่มีอยู่

‘’ได้...แต่เราจะได้เจอกันอีกหรือเปล่า’’ ไม่มีการตอบรับเท่าไร.....แต่เมื่อเสียงตอบมาทำให้ปีศาจที่มีความเศร้ามีความหวังขึ้นมาแต่ไม่มากก็นิด

‘’ได้สิ...แต่ถ้าเจอนะการเกิดอีกครั้งของเราหน้าจะไปที่โลกมนุษย์’’ เมื่อเทพตอบคำถามกับปีศาจที่ตนรัก...การที่รักเผ่าที่ไม่หน้าจะรักมันเลวร้ายมาก

‘’หวังว่าจะได้เจอกันอีก...ที่ไหนสักหน....ข้าจะไปหาเจ้า’’ เสียงที่เต็มไปด้วยความหวังและความเศร้าที่บุคคลอันเป็นที่รักจะจากไป

‘’คงเจอละนะ~~~’’ จากการคุยอันเครียดเปลื่อนโดยเทพอย่างง่ายดาย.....จนปีศาจถึงกับขำกับความแอ็บของเทพที่ตนรัก

‘’555555.....มีแต่เจ้าละที่ทำให้ขำได้...’’ การขำครั้งนี้มันคงเป็นการขำที่หายมากเพราะการลาจากก็คือวันนี้

‘’เราไปก่อนนะ~~’’ เสียงที่เรียกปีศาจที่กำลังจมในความคิด.....มันเป็นเหมืองสิ่งที่เตือนเราไว้

‘’แล้วเจอกัน’’ เสียงบอกลาที่ไม่ว่าจะเจออะไรเขาจะทำตามคำสัญญา

‘’แล้วเจอกัน....เซึตจัง~~~’’ คำสัญญาที่ภพนี้....ภพหน้าคงได้เป็นจริง

‘’แล้วเจอกัน....โคโนจัง’’ คำลาจาก...จะเป็นจริงเป็นจริงหรือไม่.......ถ้าเป็นจริง..เขาจะทำยังไงเมื่อการพบเจอจะไม่เหมือนเดิน

โลกมนุษย์

‘’โคโนกะ~~~มาเร็วจะสายแล้ว’’ เสียงของอาซึนะดังขึ้นเมื่อเด็กสาวผมสีน้ำตาล

‘’คุณอาซึนะครับ~~ จะ 07.00 น. แล้วนะครับ~~~’’ เสียงของเนกิ..คุณครูเด็กห้อง 3 -A ดังขึ้น

‘’จ้าๆ....อาซึนะวันนี้มีสอบย่อยนะจะทำได้หรอ~~’’ เสียงที่แทงใจของเพื่อนตนดังขึ้น

‘’ฉะ....ฉันมันไม่เหมือนเธอนะโคโนกะ!!!’’ เสียงที่สั่นๆของอาซึนะดังขึ้น ‘ใครจะเป็นแบบเธอได้ละ’ เสียงบ่นในใจของอาซึนะดังขึ้น

‘’คุณอาซึนะทำให้ได้คะแนนดีๆนะครับ...เมื่อคืนติวให้แล้วนะครับ~~’’ เสียงที่บอกว่า..’ผมช่วยแล้วนะ’ ของเนกิดังขึ้นเพราะใครจะไปอยากให้คุณอาซึนะสอบได้คะแนนแย่ละครับ

‘’จ้าๆ....จะพยายามสอบให้ได้~~’’ เสียงที่หน้าจะสร้างกำลังใจกลับเป็นแทงใจดำเลยนะ~~~ (อ้าว~~เธอไม่ฉลาดมิใช่รึ /me * อยากตายหรือไง!!!!!!!!! /me อาซึนะ)

ครืน~~~~

‘’สวัสดีค่ะคุณโคโนกะ’’ เสียงของอายากะคุณห้องหน้าห้อง 3 – A เกิดความคิดว่า..ปกติยัยนี้จะหาเรื่องไม่ใช่หรอ

‘’เอาละครับ...วันนี้มีสอบย่อย 30คะแนนของให้ทุกคนพยายามกันนะครับ!!’’ เสียงของคุณครูดังขึ้นทำให้ทุกคนตั่งใจทำข้อสอบกันเงียบ

ผ่านไป 30 นาที (ไวจริงนะนี้/me )

‘’เอาละครับ.....ตอนนี้ผมได้คะแนนของแต่ละคนแล้วนะครับ..’’เสียงบอกคะแนนดังขึ้นมันทำให้อาซึนะนั่งเงียบรับกรรม

‘’คุณอาซึนะ.....’’ พอมาถึงชื่อตนเองแล้วนั่งหลับตาฟังผลสอบย่อยอย่างสุ้นๆ

‘’ยีนดีด้วยครับ 20 คะแนนครับ!!!!!’’ เสียงบอกคะแนนทำให้ทั้งห้องอึ้งเป็นแบบนี้ (OoO) <<< ทั้งห้อง (^O^)<เนกิ

หลังเลิกเรียน!!!!!! (เขียนเร็วๆเดียวไม่มีความมันส์ /Me * ตรงไหน??? /อาซึนะ+อายากะ )

‘’บาย/แล้วเจอกัน/เจอกันพรุ่นนี้’’ เสียงบอกลากลับหอของทุกคนดังขึ้น

‘’ฉันกลับก่อนนะ’’ เสียงบอกของโคโนกะบอกอาซึนะที่คุยกับเนกิดังขึ้น

‘’เชิญเลย 555555555!!!’’ รู้สึกดีใจกับผมสอบย่อยในวันนี้มากๆ

‘’อ๊ะ......!!?’’ เสียงตกใจที่โนกะเห็นอะไรบางอย่างตกมาจากท้องฟ้ามายังสวนที่ไม่มีคน

‘’อะไรน่ะ???’’ เด็กสาวผู้เห็นวิ่งไปหาสิ่งที่ตกจากท้องฟ้า

‘’คน......แต่ทำไมไม่เหมือนเลยละ’’ โคโนกะพูดแบบแปลกใจ...หูยาวแหลม..ขนตายาว ผมสีดำ...ที่สำคัญทำไมมีเขี้ยวละ

‘’ถามเอวาจังดีกว่า’’ ไม่พูดอะไรมากมายโคโนกะได้วิ่งไปทางบ้านพักเอวาทันที

‘’โคโนกะจะไปไหนละ!!!’’ เสียงอาซึนะที่เดินกลับหอกับเนกิดังขึ้น

‘’ฉันไปเจอคน.....ไม่รู้สิว่าใช่คนหรือเปล่า’’ โคโนกะที่บอกเหตุกับอาซึนะมันทำให้เนกินึกได้

‘’คุณโคโนกะครับ...พาผมดูหน่อยนะครับ’’ เนกิขอให้โคโนกะพาไป

เมื่อทั้ง 3 มาถึง.....

‘’โคโนกะ....นี้มันคนนิ..’’ ดังอาซึนะที่ดูปีศาจเป็นคน... (เห็นไหนโง่จริง /me * ทำไมฉันละ!!!! /อาซึนะ)

‘’ผมว่า...หน้าจะเป็นเผ่าป๊ศาจขั้นสูงนะครับ’’ การสังเหตุของเนกิดีมากจนอาซึนะคิดแปลกๆ

‘’เนกินายรู้ได้ยัง.../ใช่ๆ..เนกิคุงรู้ได้ไง’’ เสียงที่ถามเพื่อรอคำตอบจากคุณครูตัวน้อยๆ

‘’อาว.....ก็เห็นคุณเอวาแล้วมาดูดี..ก็ปีศาจสิครับ’’ เสียงที่ทุกคนอาจจะรู้ว่ารู้ได้ไงดังขึ้น

‘’แล้วจะเอายังไงละ..ถ้าปล่อยไว้จะเป็นอะไรหรือเปล่า’’ โคโนกะที่รู้สึกแปลก...ก็ทำไมฉันจะห่วงปีศาจละ

‘’ปีศาจแข็งแกร่งนะครับ.....แต่...ดูจากแผลแล้วหน้าจะเกิดอะไรขึ้นกับโลกปีศาจนะครับ’’ เนกิที่ดูบาตรแผลแล้วบอก

ตอนแถมฮ่าๆ ( ^O^)//

เซึตสึนะ : ทำไมบทของดิฉันมันเป็นปีศาจละค่ะ

ผู้แต่ง : ก็เราคิดเรื่องแบบนั้นไปแล้วอะ

โคโนกะ : ดีออกจะตายไป~~~เซึตจังเท่มากเลย

เนกิ : ผมว่าเท่ออกนะครับ~~

เซึตสึนะ: ค่ะๆ...แล้วตอนต่อไปละ

ผู้แต่ง : ตอนต่อไปเครียดแน่เซึตสึนะ 55555555+

[✪ クロウタドリ]

ตอนแรกๆก็ขออภัย...มันไม่สนุกอยู่แล้ว..เพราะอะไร...เพราะแต่งตอนแรกไม่เป็น.

หลังๆจะสนุกขึ้น....มีสิ่งใดแนะนำก็เชิญ..จะว่าอะไรก็ได้...เพราะว่าแต่งเรื่องแรกทนได้ TTATT /me แล้วทนได้ร้องไห้ทำไม

[RayChan(ナット)]

แอบสะดุ้งข้อความท่าน เหอะๆ^^"a คนเมนต์ต้องซับเหงื่อก่อนพิมพ์แต่ละคำ 5555+

เปิดมา โอ้ววว ญี่ปุ่น แถมคันจิตรึม บระเจ้า~~~!!! ขอบายล่ะค่ะ อ่านคันจิไม่ออก ออกแต่ฮิรางานะ กร๊าก

แต่ขออนุญาติเล็กน้อย อ่า ท่านบ้าเนกิมะคะ คือว่า ไม่ต้องเมนต์อีกรอบก็ได้อ่ะค่ะ กลัวจะโดนข้อหาปั๊มเรป

อีดิทในเมนต์แรกของท่านก็ได้น่อ^^"a

ยาวนิดนึงนะคะ พอดีวันนี้เป็นวันที่ว่างกว่าวันอื่น

ออกตัวก่อนว่า นัทก็ใช่ว่าจะแต่งเก่งมาก หนังสือยังไม่เคยออกได้ซักเล่ม 555+ แต่ก็พอดูให้ได้บ้างนะคะ

มาว่าเรื่องฟิคกันเลย ความจริงแล้วเวลาจะลงฟิคแต่ละครั้ง ไม่ต้องรีบก็ได้นะคะ ทวนๆดูภาษา หรือคำผิดไรงี้ค่อยลง เพราะจะได้ความสมบูรณ์(ซึ่งจะเป็นผลดีทั้งคนอ่าน และคนแต่ง^^"a)

โดยรวม ภาษาถือว่าใช้ได้นะคะ แต่! ต้องเกลาอีกอย่างมากมาย เกลาๆภาษาให้พยายามลื่นๆน่ะค่ะ สวยๆ

อ่า แล้วก็ที่สำคัญที่นัทมักพูดบ่อยๆคือ ควรเพิ่มการบรรยายต่างๆลงไปด้วยน่ะค่ะ ฉาก สถานที่ อารมณ์ ความรู้สึก ใบหน้าตัวละคร ชุด เครื่องแต่งกาย บลาๆๆๆๆ

ใส่ให้เยอะได้เท่าไร่ คนอ่านก็คิดภาพออกตามเราได้เท่านั้น

[ต่อจากนี้จะเป็น ความเห็นส่วนตัวนะคะ]

ภาษายังต้องปรับปรุงอีกนะคะ อ่านไปแล้วสะดุดกึก หลายคำ^^"a

เช่น ในห้องนั้นเงียบราวทุกสิ่งไม่มีอยู่ <<<เอ่อ มันทะแม่งๆอ่ะค่ะ ควรจะเป็นประมาณ ราวกับไม่มีใครอยู่ นอกจากทั้งคู่ อะไรแบบนี้

ไม่มีการตอบรับเท่าไร.....แต่เมื่อเสียงตอบมาทำให้ปีศาจที่มีความเศร้ามีความหวังขึ้นมาแต่ไม่มากก็นิด<<< อันนี้นัทงงๆน่ะค่ะ ประมาณ ใครไม่ตอบรับ ควรจะเป็นประมาณ คำตอบนั้นทำให้ปีศาจที่ตอนแรกโศกเศร้า กลายเป็นมีความหวังขึ้นมา แม้จะไม่มากแต่ก็ยังดีกว่าสูญสิ้นมันไป

แล้วก็ ฉากนี้ทำให้นัทงงอยากทราบว่า ตกลงในอดีต เซ็ตซึนะเป็น หญิง หรือ ชาย หรอคะท่าน^^"a

อ่า อีกอย่างหนึ่ง นัทว่า ตรงโลกมนุษย์ น่ะค่ะ น่าจะเป็น ปัจจุบัน...โลกมนุษย์ จะทำให้เข้าใจง่ายขึ้นนะคะ ว่านี่คือตอนปัจจุบันแล้วนะ

โดยรวมนัทว่าสั้นไปหน่อยค่ะ ทำให้ยังจับจุดเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้ว่าอะไรยังไง ก็ต้องรอดูในตอนต่อไปอย่างที่ท่านว่าอ่านะคะ^^"a

แต่งครั้งแรกก็ทุกคนล่ะค่ะ สิ่งที่ทำให้นักแต่งเก่งขึ้นได้คือ คำวิจารณ์^^"a นัทเชื่อว่าคนแต่งครั้งแรก ต่อไปก็จะเก่งขึ้นๆ จนอายฟิคเรื่องแรกที่ตัวเองแต่งเลยล่ะค่ะ

(เพราะนัทเป็น อ่านทีไรอยากจะกรี๊ดดดด ตูคิดได้ไงฟระเนี่ย แถมคำที่ใช้ก็ อื้อหือ....อีกมากมายที่มันจะมีโผล่มาในฟิคเรื่องแรกๆค่ะ 555+)

สู้ๆค่ะ มีคนแต่งฟิคเพิ่มขึ้น บอร์ดฟิคจะได้คึกคัก^^"a

Ps.หากไม่พอใจคำพูดนัท Pm มาบอก เมนต์ บอกอะไรอย่างนี้ได้เลยนะคะ หากไม่ต้องการคำวิจารณ์ เป็นสิทธิ์ของคนแต่งค่ะ^^ ขออภัยล่วงหน้าหากท่านไม่พอใจ

[someone]

โอ้โห พี่นัทเมนต์ได้ยาวมากกกก

จนหนูไม่รู้จะคอมเมนต์อะไรดี??

อย่างที่พี่นัทบอกนะจี... ภาษามันยังไม่ค่อยลื่นไหลสักเท่าไร และก็บางประโยคอ่านแล้วยังงงงงอยู่เลย - -

ส่วนบางประโยคถ้าขยายเพิ่มก็จะดีมาก โดยรวมๆนะใช้ได้เลย ^^ (คล้ายๆ เราตอนแต่งใหม่ๆเลย - -")

พลอตเรื่องน่าสนใจดี ตรงภาษาญี่ปุ่นที่เปิดตอนขึ้นเรื่องน่าจะแปลภาษาไทยด้วย เผื่อคนที่อ่านภาษาญี่ปุ่นไม่ออก(เช่นเรา)จะได้เข้าใจว่าเราต้องการสื่อถึงอะไร

สู้ๆ เป็นกำลังให้นะ แต่งต่อไป ถ้าอยากได้คำแนะนำเพิ่มปรึกษากันได้(ไม่กัด 555)

Edited by someone, 15 December 2009 - 11:01 AM.

[ปราศจากหัวใจ]

แต่งได้ดีเลยละฮะ ^ ^

จะติดตามเน้อ!~~~~~~~~~~~~สู้ๆ>W<

[Meiya_Minarucamuy]

ถึงแม้อ่านไม่ออก แต่ก็ขอเป็นกำลังใจสู้ๆต่อไปเน้อ

[Glizey]

อ่านแล้ว งงๆ เพาะใช้ศัพท์ไม่ค่อยถูก + แปลกๆ -..-

ยังไงก้สู้ต่อไปนะงับ ^^ เพาะดุแล้วเนื้อเรื่องท่าทางจะหนุก *-*

[Rand_Kung]

เจอ"น่า"เป็น "หน้า"ครับ สองคำนี้ระวังนิดนะครับ

แก้หน่อยนะครับ ส่วนตรงจุดอื่นก็ค่อยๆเกลาสำนวนไปเรื่อยๆ

จะรออ่านนะครับ

[✪1St-Kuro]

เนื้อเรื่องโดยรวมถือว่ายังสั้นไปนิดสำหรับ1 ตอน แต่ก็ยังพอเข้าใจในเนื้อหา

การที่จะแต่งฟิค 1 ตอนนั้น หลายคนมักเอาบรรทัดเข้าว่า เช่น

" ได้ครบ 2 หน้าเวิร์ดพอดี ก็เอาแค่นั้นก่อน ขี้เกียจแล้วค่อยมาต่ออีกตอน "

ซึ่งความคิดแบบนั้นบางทีอาจจะทำให้ฟิคของท่านสั้นเกินไปและไม่มีเนื้อหาสำหรับตอนนั้น

อย่างจีคุงก็ยังใช้ได้ เนื้อหาในตอนนี้คือ " พบกับปีศาจเซ็ตสึนะ " สินะ

อันนี้แค่แนะนำมาน่ะนะ แล้วก็อย่างที่เรปบนบอก การบรรยายถึงลักษณะการแต่งเรื่องราว
ควรจะมากขึ้นหน่อย เช่นขณะนั้นตัวละครรู้สึกยังไง การเดินของตัวละครเป็นแบบไหนเช่น ขากระเผลก หรือเดินจ้ำอ้าว เดินทอดน่อง
หรือจะเป็นการพูดของตัวละครว่า เสียงแผ่วเบา เสียงดุดัน อะไรยังไง

ไม่งั้นมันก็ไม่ต่างจากบทพูดธรรมดาๆ

และสุดท้ายที่อยากแนะนำคือ การเล่นสำนวนในภาษาไทย จะช่วยทำให้เนื้อเรื่องน่าสนใจขึ้นเยอะ

แล้วจะติดตามผลงานตอนต่อไปนะ

[lovelykiku]

อ่านแล้วงงๆนะคะ อาจจะเป็นเพราะการสะกดคำผิดที่พบค่อนข้างเยอะ

น่าจะลองตรวจทานดูสักรอบสองรอบก่อนนะคะ

ส่วนเนื้อเรื่องโดยรวมแล้วดูน่าสนใจแต่ทว่ายังสั้นไปนิด

ไม่เป็นไรค่ะ จะรอติดตามอ่านตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ

[mintza555]

มาแต่งต่อ ไว ๆนะ สนุกดี