19 replies to this topic

[Setchan]

ฟิคเรื่องแรกในชีวิต
ถ้าผมผิดพลาดตรงไหนก็ขอให้บอกเลยนะครับ
ผมจะรีบปรับปรุงทันทีเลยครับ


ตอนที่1 ความอายเป็นเหตุ
จิ๊บๆๆๆ
เช้าวันหนึ่ง ณ โรงเรียนมาโฮระ
ในห้องของเด็กสาวผมสีส้ม สาวผมสีช็อกโกแล็ต และคุณครูหนุ่มน้อย
กริ๊งๆๆๆๆๆๆๆ
“อืออ๊ะ เช้าแล้วเหรอเนี่ย เฮ้ย?O0O โคโนกะ นี่ โคโนกะ ตื่นได้แล้วนะ”

“มีอะไรเหรอจ๊ะ อาซึนะ”
“เจ้าเปี๊ยกเนกิหายไปน่ะสิ เธอเห็นบ้างรึเปล่าล่ะ”
“เอ คงไปหาเซ็ตจังมั้งจ๊ะ เห็นว่าช่วงนี้ต้องซ้อม เตรียมรับมือในศึกโรงเรียนมาโฮระนี่นา”

“หาไอ้เจ้าบ้านั่นยังไม่เข็ดอีกเหรอ คราวที่แล้ว ขนาดอ.ทาคาฮาตะออมมือให้ยังเกือบไม่รอดเลยนะ”

“เอาน่า แล้วอาซึนะไม่ไปหาเนกิคุงแล้วเหรอจ๊ะ”
“จริงด้วยงั้นฉันไปก่อนนะ”
ตึงๆๆๆ
โครม
“คุณอาซึนะ/อาซึนะ” เนกิและโคโนกะร้อง
“อูย ไอ้บ้าเนกิ หายไปไหนแต่เช้าฮะ”
“หวา ขะ…ขอโทษครับคุณอาซึนะ”
“แล้วหายไปไหนมายะ”
“ไปซ้อมภาคเช้ากับคุณเซ็ตซึนะครับ”
“หนอย แล้วทำไมไม่เรียกฉันฮะ”
“ก็ผมเห็นคุณอาซึนะอุตส่าห์ได้หยุดงานส่งหนังสือพิมพ์ตั้งหลายอาทิตย์นี่ครับผมก็เลย”
“ไม่ต้องเลยนะ ฉันเคยบอกแล้วไงว่าจะปกป้องนายเองน่ะ แล้วนี่นายกลับ กลับ… ฮึ่ย”
โป๊ก!
“อาซึนะ โอ๊ย เจ็บนะครับคุณ... หวา”
เนกิที่โดนอาซึนะกอดถึงกับเหวอไปเลย
“อย่าทำให้เป็นห่วงสิตาบ้า”
“เอ่อ”
“อะไรอีกเล่า เอ๊ะ”(-*-) ทำไมเสียงไม่เหมือนเนกิ อาซึนะคิดในใจ เงยหน้า
“คุณเซ็ตซึนะO0O/เซ็ตจัง/คุณเซ็ตซึนะ”
“คุณอาซึนะคะ คือว่า ดิฉันมาหาคุณหนูน่ะค่ะ”
“เฮ้ย คุณเซ็ตซึนะมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”
“เอ่อ แฮะๆ ก็พอสมควรน่ะค่ะ”
ฉ่า~~~(-///-)
“เอ่อ ขอโทษทีนะ คุณเซ็ตซึนะ งั้นฉันพาเจ้าเปี๊ยกนี่ไปอาบน้ำก่อนนะ” อาซึนะพูดขึ้น แต่ทว่า
“แว้ก ไม่นะครับคุณอาซึน้าาา” เนกิค้านทันที “ไม่ต้องเลย มานี่เดี๋ยวนี้”
ปึง!
“ไงจ๊ะเซ็ตจัง มาหาฉันมีเรื่องอะไรเหรอ”
“เอ่อ คือว่า... ดิฉันจะมาชวนคุณหนูกับพวกคุณอาซึนะไปเที่ยวทะเลน่ะค่ะ”
“เซ็ตจังเรียกชั้นว่าคุณหนูอีกแล้วนะ ตอนนี้เราก็อยู่ด้วยกัน2คนแล้วทำไมไม่เรียกฉันว่าโคโนจังอีกล่ะ ”
“ตะ…แต่ว่า”
“ไม่รู้ล่ะ ถ้ายังไม่เรียกชั้นว่าโคโนจังเหมือนแต่ก่อนล่ะก้อฉันก็ไม่ไปนะ”
“อ๊ะ ก็ได้ๆ งะ…งั้นโคโนจังไปเที่ยวทะเลกับฉันเถอะนะ”
“คิกๆ”
“โคโนจังหัวเราะทำไมล่ะ/(-///-)”
จะไม่ให้หัวเราะได้ไงล่ะก็องค์รักษ์ของเธอน่ะน่ารักน่าแกล้งซะขนาดนี้
“แหม เซ็ตจังนี่ยังขี้อายเหมือนเดิมเลยนะจ๊ะ จุ๊บ” ว่าแล้วโคโนกะก็หอมแก้มเซ็ตซึนะทันที
“โคโนจัง(-///-) เอ่อ แล้วตกลงโคโนจังจะไปด้วยรึเปล่าล่ะ”
“ไปสิจ๊ะ แล้วจะมีใครไปมั่งเหรอ แล้วไปเนื่องในโอกาสอะไรล่ะจ๊ะ”
“คือว่า คนรู้จักของท่านผอ. ทำกิจการเกี่ยวกับพวกรีสอร์ทน่ะ แล้วเค้าก็ส่งบัตรที่พักมาให้สำหรับ6คนมาให้น่ะค่ะ ดิฉันก็เลยชวนมานะกับคาเอเดะ สองคนก็นั้นตกลงแล้ว ดิฉันเลยมาชวนโคโนจังกับพวกคุณอาซึนะน่ะค่ะ”
“ฉันกับอาซึนะน่ะไปแน่จ้า แต่เนกิคุงชั้นก็ไม่รู้นะ” กระแซะ~~กระแซะ
“เหวอ ทำอะไรคะคุณหนู” ชิ้ง(-0-)-----(- -*)สายตาพิฆาต “เอ๊ย โคโนจัง”
“ก็ชั้นไม่ได้เจอเซ็ตจังตั้ง2วันนี่นา เจอทีไรก็เอาแต่หนีฉันตลอดเลย” กระแซะเข้าไปอีก
“ไม่ใช่นะคะ หวาาา ” เซ็ตซึนะโดนโคโนกะผลักไปบนเตียงแล้วขึ้นคร่อม(เฮ้ย-0- โคโนจังไมหื่นงี้ล่ะ/ผู้แต่งก็นายแต่งเองไม่ใช่เหรอ/โคโนกะ)
“เซ็ตจังไม่เจอฉันตั้ง2วันไม่คิดถึงฉันเหรอจ๊ะ” เอาหน้าเข้ามาใกล้อีกนิด (นิดจิงๆ แค่จมูกชนกันเอง)
“คะ โคโนจัง” องครักษ์สาวพูดขึ้น “ อะไรเหรอจ๊ะเซ็ตจัง” แต่แล้วเสียงของบุคคลอื่นที่ไม่ใช่เซ็ตซึนะก็ดังขึ้น

“แหมๆ สองคนนี้คิคว่าอยู่กันแค่สองคนรึไงจ๊ะ”
“อาซึนะ/คุณอาซึนะ” โคโนกะและเซ็ตซึนะพูดขึ้นพร้อมกัน
โคโนกะลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เซ็ตซึนะเองก็เหมือนกัน
“มาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะอาซึนะ”
“นานพอที่จะได้เห็นเธอทำมิดีมิร้ายคุณเซ็ตซึนะลงนั่นแหละ แต่ไม่ต้องห่วงนะฉันปิดตาเนกิไว้แล้วเนอะ เนกิ ” สาวผมส้มหันไปคุยกับคุณครูตัวน้อย “อ่า…ครับ (_///_)”
“หนอย แล้วทีอาซึนะล่ะเข้าไปในห้องน้ำกับเนกิคุงตั้งนาน ไปทำอะไรในนั้นกันล่ะจ๊ะ”

ฉ่า~~~(-///-)(-///-)
ย้อนไปเมื่อ10นาทีก่อนหน้านี้เล็กน้อย
“มานี่เลยนะ เอาแต่ซ้อมๆๆ แต่กลับไม่ยอมอาบน้ำ ตาเด็กซกมกเอ๊ยย”
“แงๆ ก็ผมไม่ชอบอาบน้ำนี่ครับ” คุณครูเด็กพูดพลางขืนตัวสุดฤทธิ์
“ถอดเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้” “ไม่เอานะค้าบบ ”
ซ่า! สุดท้ายเนกิก็ไม่สามารถต้านทานพลังถึกของอาซึนะได้(me/โดนพัดกระดาษฟาด)
ขยี้~~~ขยี้ “โอ๊ย เจ็บนะครับคุณอาซึนะ” (หัวนะ คิดไปถึงไหนกัน)
“นี่แหนะ สมควรมั้ยล่ะ ไม่อาบน้ำมากี่วันแล้วเนี่ย” สาวผมส้มพูดขึ้นก่อนจะขยี้หัวคุณครูเด็กต่อ
“โอ๊ยแค่3วันเองนะครับ”
“แค่เหรอ ตั้ง3วันเลยนะ โอ้ย นี่ถ้าชั้นไม่อยู่นายคงไม่มีทางอาบน้ำแน่เลย” “ก็แหม ” เนกิพูดแล้วเอานิ้วชี้จิ้มกัน
“ไม่ต้องเลย เอ้านี่สบู่ เอาไป”
ฟิ้วววว
“หวา โอ้ยย” เนื่องจากเนกินั้นยังไม่ค่อยจะสูงเท่าไหร่(เตี้ยนั่นเอง) ทำให้สบู่มาปะทะที่หน้าทันที
“เฮ้ย เนกิ” อาซึนะวิ่งเข้ามาดูแต่แล้ว “ว้าย!! ” อาซึนะเหยียบสบู่ก้อนนั้นเต็มๆ
ตุบ ริมฝีปากทั้งสองคนประกบกัน ตาตั้งทั้ง2คน(เจอผีเรอะ/me ) “ ไอ้เด็กลามก นี่แหนะๆๆ”
ข้าวของทุกอย่างโดนอาซึนะขว้างหมด ทั้งฟองน้ำ สบู่ แชมพุฯลฯ รวมทั้งเป็ดน้อยสีเหลืองสุดรักของเนกิที่อยู่ในมือของอาซึนะ
“แว้กกก อย่าสิครับคุณอาซึนะ นั่นมันเป็ดน้อยของผมนะ”
“ช่างมันสิ หนอยไอ้เด็กบ้ากาม ตายซะ” แต่ยังไม่ ทันที่จะขว้างผ้าที่ปิดน้องชายของเนกิก็หลุดลง
“ว้ากกก/กรี๊ดดด” เนกิปิดน้องชายทันที(ปิดทำม้ายยเป็นเด็กคนเค้าไม่ถือร้อก/me บ้านแกสิยะ/อาซึนะ)
“ ฮึก คุณอาซึนะใจร้าย” “ เอ่อ โทษทีๆ ก็แหมเล่นเห็น เอ่อ..ไอ้นั่นของนายแล้วมัน แหะๆๆ”
“ฮึก อุ้บ” อาซึนะเอามือปิดปากเนกิทันที “เอาน่า ฉันเองก็เคยจูบกับนายมาแล้วแค่นี้คงไม่โกรธกันนะ”
เนกิพยักหน้า (- -) (_ _) “ เฮ้อ ว่าแต่คุณอาซึนะครับ ผมว่าเราออกจากห้องน้ำกันคีกว่านะครับ เดี๋ยวพวกคุณโคโนกะจะสงสัย” คุณครูเด็กพูดขึ้น “ อือ ฉันก็ว่างั้นแหละ”

กลับมาเวลาปัจจุบัน
“ พูดอะไรของเธอน่ะ เธอเองก็เหมือนกันนั่นแหละ จะทำอะไรคุณเซ็ตซึนะน่ะ”
เดือดร้อนถึงคุณครูกับองครักษ์สาวจนได้
“คุณอาซึนะคร้าบบบบ อย่าทะเลาะกันสิคร้าบ/คุณหนูคะอย่าพูดอย่างนั้นสิคะ”
“เนกินายน่ะ/เซ็ตจัง เงียบไปเลย”
(-0-) (-0-) ทั้งสองคนอึ้งไปเลย(โอ้ น่าสงสาร(_ _)/me นายก็เหมือนกัน/อาซึนะ+โคโนกะ -0-ผมผิดเหรอ/me)
“เอ่อ คุณครูเนกิคะ ดิฉันว่าถ้าจะห้ามยากแล้วล่ะค่ะ องครักษ์สาวพูดขึ้น”
“นั่นสินะคร้าบ แหะๆ แต่ผมว่าน่าจะมีคนที่จะหยุดคุณอาซึนะให้เลิกทะเลาะกับคุณโคโนกะได้นะครับ”
“เอ๋? ”


ฟู่(-3-) จบตอนที่1แล้ว
คนที่จะมาห้ามอาซึนะเนี่ยทุกคนน่าจะรู้นะครับ^^(งั้นเผ่นก่อนนะคร้าบบบ ถ้าว่างจามาอัพ/me)

[lookgolf]

แหม...ฟิคเนื้อหาน่ารักดีนะ โคโนกะหื่นรึนี่...น่าติดตามจริงๆๆ

ส่วนความเห็นนั้น เพิ่งเริ่มแต่งไม่นานเหมือนกัน เอาเท่าที่รู้แล้วกันเนอะ

เนื้อเรื่องน่าสนใจ น่าติดตาม และทำคาแรกเตอร์ตัวละครแต่ละตัวออกมาชัดเจนเลยทีเดียว
มีการแทรกความเห็นของผู้เขียน และสัญลักษณ์ต่างๆ ทำให้ผู้อ่านมีอารมณ์ร่วมได้ดีเลยนะคะ
สำหรับเรื่องแรกแบบนี้ก็โอเคเลยนะคะ

ส่วนเรื่องที่จะแนะนำ คงเป็นคำถูกผิดน่ะจ้ะ เช่น “ชั่งมันสิ หนอยไอ้เด็กบ้ากาม ตายซะ” น่าจะเป็น ช่าง มากกว่าเนอะ ลองดูละกันจ้า (แต่ถ้าตั้งใจเขียนแบบนี้ตามภาษาวัยรุ่น...ก็โทดทีน้าา)

แล้วก้อเช็คการเคาะบรรทัดนะคะ เช่น
“นี่แหนะ สมควรมั้ยล่ะ ไม่อาบน้ำมากี่วันแล้วเนี่ย” สาวผมส้มพูดขึ้นก่อนจะขยี้หัวคุณครูเด็กต่อ “โอ๊ยแค่3วันเองนะครับ” “แค่เหรอ ตั้ง3วันเลยนะ โอ้ย นี่ถ้าชั้นไม่อยู่นายคงไม่มีทางอาบน้ำแน่เลย” “ก็แหม ” เนกิพูดแล้วเอานิ้วชี้จิ้มกัน “ไม่ต้องเลย เอ้านี่สบู่ เอาไป”
ถ้าแก้เป็น
“นี่แหนะ สมควรมั้ยล่ะ ไม่อาบน้ำมากี่วันแล้วเนี่ย” สาวผมส้มพูดขึ้นก่อนจะขยี้หัวคุณครูเด็กต่อ
“โอ๊ยแค่3วันเองนะครับ”
“แค่เหรอ ตั้ง3วันเลยนะ โอ้ย นี่ถ้าชั้นไม่อยู่นายคงไม่มีทางอาบน้ำแน่เลย”
“ก็แหม ” เนกิพูดแล้วเอานิ้วชี้จิ้มกัน
“ไม่ต้องเลย เอ้านี่สบู่ เอาไป”
น่าจะทำให้อ่านและเข้าใจง่ายกว่านะคะ

แล้วก็ลองเพิ่มการบรรยายให้มากขึ้น จะช่วยทำให้คนอ่านเห็นภาพที่เราต้องการจะสื่อได้ชัดเจนยิ่งขึ้น มันจะเพิ่มอรรถรสในการอ่านได้มากเลยแหละ

เท่าที่รู้ก็คงประมาณนี้ รอท่านอื่นมาเม้นท์อีกทีนะ เขาเก่งๆ กันทั้งนั้นเลย...พี่เองก็ได้คำแนะนำมาแก้ข้อบกพร่องได้เยอะทีเดียว ^^

สู้ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ขอลงชื่อติดตามเป้นคนแรกเลยน้าาาาาาาา

[Eclair-D'amour]

เห็นด้วยกับเรปบน เนื้อหาโอเค สนุกมากครับ
แต่มันเขียนติดกันไปหน่อย อ่านแล้วงงๆบ้าง
รบกวน Edit แก้ให้หน่อยนะครับ

[someone]

ส่วนใหญ่ก็เม้นท์กันไปแล้วเนอะ แนะนำให้บรรยายเพิ่มอีกสักหน่อยก็น่าจะโอเค

ระวังคำหน่อยนะ พวกภาษาวิบัติเนี่ย ไม่ค่อยแนะนำให้ใช้ เช่น ชั้น=ฉัน

อ่านแล้วยังงงๆอยู่ในบางส่วน เนื้อหาน่าสนุกดี ^^

เป็นกำลังใจให้ สู้ๆ

[♫♥Zaki♥♫]

อยากอ่านต่อเร็วๆจังเลย
สนุกดี จะรออ่านต่อนร้า
สู้ๆๆๆ

[Setchan]

ขอบคุณทุกคนนะครับพี่ lookgolf คุณ Pa12adi5e และก็คุณ someoneที่ช่วยแนะนำผม
และก็คุณ ♫♥Zaki♥♫ แหะๆ
เดี๋ยวผมจะแก้ให้ใหม่เเล้วกันนะครับ

ขอบคุณทุกคนเลยครับ^^

[Setchan]

ผมแก้ใหม่ให้แล้วนะคร้าบบ
ส่วนเรื่องภาษาวิบัติที่พี่ซัมเตือน
ผมก็แก้ไขแล้วนะครับ
(เผ่นไปปั่นฟิคต่อดีกว่า555/me)
บ๊ายบายคร้าบบ

[Eclair-D'amour]

อ่า....เตือนอีกอย่างนะครับ
ถ้ามีการแก้ไข Edit ยังไง ก็ลงบอกไว้ในเรปเนื้อหาที่มีการแก้ไขนะครับ
เพราะถ้าโพส์แบบเรปบนถึง2เรป มันจะดูเป็นการปั้มกระทู้นะครับ
เดียวเจอAdmin ยิง Warm ให้นะเออ ^^

[Setchan]

มาแล้วคร้าบบบ
ช่วงนี้เวลาว่างเยอะมากมาย
เลยมาแต่งได้ แต่ถ้าเปิดเทอมนี่ โอยไม่อยากพูด
งั้นมาต่อกันเลยนะคร้าบ^^




ตอนที่2 ความรู้สึกของเราสองคน



“อ้าว คุณเซ็ตซึนะไม่รู้เหรอครับว่าคุณหัวหน้าห้องน่ะเป็นเพื่อนสนิทคุณอาซึนะนะครับ ยังไงก็ต้องห้ามคุณอาซึนะได้อยู่แล้ว^^”

“เอ่อ.. แต่ว่า มันจะดีเหรอคะ”

“ อ้าว ทำไมล่ะครับ”

“ ก็ .. ” โอ้ยคุณครูเนกินี่ยังเด็กอยู่จริงๆด้วยแต่ว่าจะลองหน่อยก็ไม่เห็นจะเสียหายนี่นา
“งั้น เราลองไปหาคุณหัวหน้าห้องกันดีกว่านะคะ” องครักษ์สาวพูดขึ้น

“ครับ แต่ว่า จะไม่แยกสองคนนั้นก่อนเหรอครับ ” คุณครูเด็กถาม เพราะตอนนี้สามผมส้มและผมช็อคกำลังไล่ตีกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

“จะหน๊ไปไหน มานี่เลยเดี๋ยวนี้เลยนะโคโนกะ” อาซึนะวิ่งไล่
“ว๊ายยย” โคโนกะวิ่งหนี (อืม เหมือนเล่นไล่จับเลยแฮะ(- -)/me)

“เดี๋ยวดิฉันจะคอยห้ามทางนี้ให้ คุณครูรีบไปเถอะค่ะ ” เซ็ตซึนะพูดขึ้น

“ครับงั้นผมฝากทางนี้ด้วยนะครับ” แล้วเนกิก็วิ่งออกไป

“เฮ้อ แล้วนี่จะทำยังไงกับสองคนนี้ดีล่ะเนี่ย”





ทางด้านเนกิที่มาถึงหน้าห้องอายากะแล้ว(เร็วดีนะ)

ก๊อกๆๆ
“คุณหัวหน้าห้องอยู่รึเปล่าครับ คุณหัวหน้าห้องครับ”

แกร๊ก
“อ้าว คุณครูเนกิ มีอะไรเหรอคะ(0///0) ” อายากะพูดขึ้น
แต่ในใจของเธอนั้น ‘กรี๊ดดด คุณครูเนกิมา ฟ้าประทานชัดๆ’(เพ้อไปแล้ว-*-)

“…ห้อง คุณหัวหน้าห้องครับช่วยมากับผมหน่อยสิครับ”
เนกิพูดขึ้นมาจนอายากะได้สติหลังจากเพ้อไป5นาที

“อ่า ค่ะ แล้วจะพาดิฉันไปไหนเหรอคะ ” อายากะถามขึ้น

“ผมอยากจะขอให้คุณหัวหน้าห้อง ไปห้ามคุณอาซึนะกับคุณโคโนกะน่ะครับ
สองคนนั้นเค้าทะเลาะกัน ไปกับผมหน่อยนะครับ(ไม่ค่อยเลยนะแก/me)
เนกิบอกพร้อมกับจับมืออายากะวิ่งออกมาทันที



กลับมาทางเซ็ตจังกันดีกว่านะ(^^)
“แฮ่กๆ อย่หนีนะโคโนกะ” อาซึนะพูดขึ้นพลางไล่จับโคโนกะต่อ
“แบร่ ไม่มีทาง อ๊ะ เซ็ตจัง ช่วยฉันหน่อยสิ น้าา” อ้อน~~อ้อน
เมื่อองค์หญิงอันเป็นที่รักขอร้องมีหรือที่องครักษ์จะไม่ช่วย
“คุณหนู อ๊ะ(O///O) ” สาวผมช็อคกระโดดเกาะองครักษ์ของเธอ(เหมือนตัวอะไรหว่า(-*-)?/me)
“คะ คุณหนูคะ แบบนี้ดิฉันก็ ” องครักษ์สาวหน้าแดงทันที


ปัง(เสียงเปิดประตู)

“นี่คุณทำอะไรของคุณน่ะคุณอาซึนะ” สาวผมทองพูดขึ้น
“เฮ้ย ยัยหัวหน้าห้องมาได้ไงเนี่ย อ๊ะ ว้ายยย” อาซึนะเหยียบปากกาที่หล่นจากโต๊ะหงายหลัง


โครม!!

“คุณอาซึนะครับ/คุณอาซึนะ/อาซึนะ/คุณอาซึน้าาา” ทั้งสี่คนพูดขึ้นพร้อมกัน
“อ๋อย ” สาวผมส้มจากพวกเราไปแล้ว(ผัวะ แกตาย/อาซึนะ อ้ากกก ยอมแล้วๆครับ/me)
เอ้ย สลบไปแล้ว
อายากะเข้าไปดูอาการทันที “ คุณอาซึนะๆ เอ่อ คุณโคโนกะ คุณเซ็ตซึนะคะ ช่วยพยุงคุณอาซึนะไปที่เตียงหน่อยสิคะ”

“จ๊ะ ได้อยู่แล้ว/ค่ะ” แล้วทั้งสองก็หิ้วปีกอาซึนะไปที่เตียง

“เดี๋ยวดิฉันจะดูแลคุณอาซึนะเองค่ะ ถ้าพวกคุณมีธุระอะไรก็ไปได้นะคะ” อายากะพูดขึ้น(ทำอย่างกับเป็นห้องตัวเองนะเจ๊/me)


“งั้นฉันฝากอาซึนะด้วยนะจ๊ะ เพราะฉันจะไปห้องเซ็ตจังน่ะ” โคโนกะพูดขึ้น
“เอ๋? คะ...คุณหนูคะ” เซ็ตซึนะที่ยังพูดไม่ทันจบโคโนกะก็ลากเธอกับเนกิออกมาทันที


ปัง


“แล้วทำไมผมต้องออกมาล่ะครับคุณโคโนกะ” คุณครูเด็กพูดขึ้น


“แหม เนกิคุง ปล่อยสองคนนั้นไปเถอะจ๊ะ เอ เนกิคุงจ๊ะ ช่วงนี้เนกิคุงว่างไหมจ๊ะ เซ็ตจังมาชวนไปเที่ยวทะเลน่ะ” โคโนกะชวนเนกิไปเที่ยวทะเลด้วยกัน


“คือว่าผมมีธุระกับมาสเตอร์น่ะครับ คงจะไปไม่ได้หรอกครับ ขอโทษทีนะครับ” คุณครูเด็กปฎิเสธอย่างสุภาพ
“ไม่เป็นไรจ้า งั้นฉันกับเซ็ตจังขอตัวก่อนนะจ๊ะ” โคโนกะพูดพลางลากเซ็ตซึนะออกไปทันที


“เหวออ คะ...คุณหนูคะ จะพาดิฉันไปไหนเหรอคะ” เซ็ตซึนะถามขึ้นเพราะว่าทางที่โคโนกะลากเธอไปนี่มันไปทางห้องเธอเลยนี่นา

“ไปลงโทษเซ็ตจังไงจ๊ะ ” โคโนกะบอก

“เอ๋ ลงโทษ ลงโทษเรื่องอะไรคะ” เซ็ตซึนะถามเพราะยังไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด

“อ๊ะ ถึงแล้ว เซ็ตจังเปิดประตูทีสิจ๊ะ” โคโนกะพูดขึ้นเพราะประตูห้องเซ็ตซึนะนั้นล็อกอยู่
“ค่ะ คุณหนู” แต่ทันทีที่เซ็ตซึนะเปิดประตู


ผลัก!!
กริ๊ก โคโนกะโคโนกะก็ดันเซ็ตซึนะเข้าไปในห้องพร้อมกับตนแล้วล็อกประตูทันที


“ทะ..ทำอะไรคะคุณ… อุบ” ริมฝีปากของโคโนกะประกบกับของเซ็ตซึนะทันที
“อือ” โคโนกะครางออกมา เซ็ตซึนะเพิ่งรู้สึกตัวจึงจูบตอบ
เวลาผ่านไปจากจูบที่อ่อนโยนและนุ่มนวลของทั้งสองก็เริ่มเปลี่ยนไปเนร้อนแรงและหนักแน่น


“แฮ่กๆๆ โคโนจัง ฉันไม่ไหวแล้ว ”
ไม่พูดเปล่าเซ็ตซึนะช้อนร่างของโคโนกะขึ้นแล้วพามาที่เตียง(เฮ้ยๆ เซ็ตจังเร็วไปม้ายย เพิ่งตอนที่สองเองนะO0O)

“อ๊ะ เซ็ตจัง แฮ่กๆ มะ..ไม่ได้นะ ฉันต้องเป็นคนลงโทษสิ”(อ้าวโคโนจัง/me)
โคโนกะครางเมื่อเซ็ตซึนะไซร้คอตนพร้อมกับฝากรอยคิสมาร์กไปทั่ว

“โคโนจัง แฮ่กๆๆ ” เซ็ตซึนะครางขึ้น แต่ยังไม่ทันทำอะไรต่อ


ก๊อกๆๆ

“ซะ…เซ็ตจัง ประตู ” โคโนกะบอกพร้อมกับชี้ไปที่ประตู
“เซ็ตซึนะๆ อยู่รึเปล่า ” เสียงของทัสซึมิยะดังขึ้น
“ชิ” เซ็ตซึนะสบถแล้วเดินไปเปิดประตู


“มีอะไรเหรอมานะ” เซ็ตซึนะถามขึ้น
“อ๋อ ชั้นจะมาถามว่าเธอเห็นคาเอเดะไหม” (อ้อ มาตามหาที่รักนี่เอง/me ปัง ว่าไงนะ/มานะ ไม่มีอะไรค้าบT^T/me)
มานะถามแล้วมองเข้าไปในห้อง “ แต่คงไม่เห็นสินะ ”


“อืม ” เซ็ตซึนะตอบห้วนๆ “ งั้นฉันขอตัวก่อนนะ”


ปัง เซ็ตซึนะเดินมาที่เตียงแล้วทำท่าจะสานต่อเรื่องเมื่อครู่
“ไม่เอานะเซ็ตจัง” โคโนกะห้ามทันที
“ทำไมล่ะโคโนจัง ” เซ็ตซึนะมีสีหน้าหงุดหงิดทันที
“ก็ ฉันต้องเป็นคนลงโทษเซ็ตจังสิ แต่เซ็ตจังทำอย่างนี้ฉันก็…” โคโนกะหน้าแดง
“งั้นโคโนจัง ก็รีบลงโทษฉันสิ ”ยิ้มเจ้าเล่ห์ (-///- ไม่ไหวแล้ว เซ็ตจังหื่นไปแล้ววว/me)
“ไม่เอาแล้วเซ็ตจังหลีกไปเลย” โคโนกะวิ่งหน้าออกไปจากห้องเซ็ตซึนะ
“อ้าว โคโนจัง รอฉันด้วยสิ” เซ็ตซึนะรีบวิ่งตามทันที




ทางด้านอายากะและอาซึนะ


“อือ ” เสียงของอาซึนะดังขึ้น
“ตื่นแล้วเหรอคะคุณอาซึนะ” อายากะพูดขึ้น


“อือ โอ๊ย” อาซึนะเกิดปวดหัวขึ้นมาทำให้อายากะต้องเข้ามาดูแล
“เป็นอะไรรึเปล่าคะคุณอาซึนะ” อายากะถามด้วยความเป็นห่วง
แต่เนื่องจากห่วงมากไปหน่อยทำให้ตอนนี้หน้าทั้งสองคนห่างกันไม่ถึงคืบ


ฉ่า~~~(-///-)(-///-)
“ขะ ขอโทษ” อาซึนะพูดขึ้น
“ไม่เป็นไรค่ะ” ว่าแต่หายปวดแล้วเหรอคะ
“อืมไม่เป็นไรแล้วล่ะ แล้วยัยโคโนกะล่ะ” อาซึนะถามเพราะไม่เห็นรูมเมทของตน
“อ๋อ ไปกับคุณเซ็ตซึนะแล้วล่ะค่ะ”
“หนอย เพื่อนตัวเองเจ็บแบบนี้ แล้วยังหนีไปอีกเหรอ ” อาซึนะโมโหขึ้นมา แต่หารู้ไม่ว่าคำพูดนั้นทำให้คนที่อยู่ข้างๆเธอหน้าสลดทันที
“อย่าไปโทษคุณโคโนกะเลยค่ะ ดิฉันเป็นคนบอกให้พวกเค้าออกไปเอง เพราะดิฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณน่ะค่ะ” อายากะบอกอาซึนะ
“แล้วมีอะไรจะคุยกับฉันเหรอ” อาซึนะถาม
“คือ…” อายากะกำลังจะพูด แต่…


ปัง


“กลับมาแล้วจ้าา ” โคโนกะกลับมาก่อนพร้อมกับเซ็ตซึนะ
“อ้าว กลับมาแล้วเหรอ /กลับมาแล้วเหรอคะคุณโคโนกะ” ทั้งสองคนพูดขึ้นพร้อมกัน
“อยู่ด้วยกันทั้งสองคนเลยเหรอ ก็ดีฉันจะชวนพวกเธอไปเที่ยวทะเลน่ะ จะไปด้วยกันไหมล่ะ”
“อืมไปสิ แล้วเธอล่ะยัยหัวหน้าห้อง” อาซึนะหันไปถามอายากะ
“ดิฉันก็ไม่มีธุระอะไรอยู่แล้ว งั้นดิฉันก็ขอไปด้วยแล้วกันค่ะ” อายากะก็ตกลง
“ไปทำอะไรกันมาน่ะ โคโนกะและก็คุณเซ็ตซึนะด้วยหน้าแดงเชียว ” อาซึนะได้ทีเลยแซวเข้าให้
“มะ…ไม่ใช่ซะหน่อย/ไม่ใช่นะคะ ” ทั้งสองปฎิเสธ
“แหมๆ ขนาดพูดยังพูดพร้อมกันแล้วจะให้คิดยังไงล่ะ” อาซึนะแซวทั้งสองคนต่อ
“พอเลยนะอาซึนะ คืนนี้ฉันไปนอนกับเซ็ตจังดีกว่า เนกิคุงก็ไปหาเอวาจังแล้ว เธอน่ะนอนคนเดียวไปเลย”
โคโนกะพูดโดยลืมเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นของตนและเซ็ตซึนะ

“จ้าๆ ไปเลยฉันนอนคนเดียวได้อยู่แล้ว” อาซึนะพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี


“งั้นไปกันเถอะเซ็ตจังปล่อยอาซึนะไว้ที่นี่แหละ”
“แต่ว่าคุณหนูคะ” เซ็ตซึนะทำท่าจะห้ามเพราะว่าตอนนี้อารมณ์ของเธอยังค้างอยู่เดี๋ยวถ้าควบคุมไม่อยู่แล้วจะยุ่ง
“ไปเร็วเซ็ตจัง แล้วสองคนนั้นก็ออกไป”



ปัง


“เอ่องั้นดิฉันก็ขอตัวก่อนนะคะ” อายากะทำท่าจะกลับแต่อาซึนะฉุดมือเธอไว้ก่อน
“เดี๋ยวสิ เธอมีเรื่องจะคุยกับฉันไม่ใช่เหรอ”


“ไว้ค่อยคุยกันทีหลังดีกว่าค่ะ คุณอาซึนะจะได้พักผ่อนด้วย อ๊ะ เป็นอะไรรึเปล่าคะคุณอาซึนะ”
อายากะถามเมื่อเห็นว่าอาซึนะยังจับมือเธออยู่


“อยู่ต่อก่อนไม่ได้เหรอ ” อาซึนะพูดด้วยเสียงเศร้าๆ
“คุณอาซึนะ”


“ฮ่าๆ ฉันไม่เป็นอะไรหรอกน่า เธอไปเถอะ”
“ ค่ะ ถ้ามีอะไรก็โทรหาดิฉันได้เสมอนะคะ” แล้วอายากะก็เดินออกจากห้องไป




จบตอนที่2



จบลงด้วยดี555
ลงได้แค่นี้ล่ะครับ
เพราะว่าผมน่ะ...ตันแล้ว555
แล้วเดี๋ยวจะมาอัพอีกนะครับ(พรุ่งนี้แหละแต่ไม่รู้ตอนไหน)

[lookgolf]

โหยยย!!!...ขอคารวะ มาอัพต่อได้ โค ตะ ระ ไวมากจ้าาา

ยังสนุกเหมือนเคย ^^
ทำเรื่องออกมาน่าติดตามและขำดี (เขียนแนวสนุกสนานดีจัง)...ยิ่งตอนเซ็ตซึนะกับโคโนกะอยู่กันสองคนนี่...ได้ใจจริงๆ
เขียนดีขึ้นกว่าตอนด้วย มีการใช้คำสรรพนามแทน อย่าง "คุณครูเด็ก องครักษ์สาว"...ดีเลยนะคะ มันทำให้น่าอ่านขึ้น (ท่านซัมเคยสอนพี่ไว้เหมือนกัน อิอิ)

ขอเพิ่มเติมตรงเรื่องคำถูกผิดอ่ะนะ ลองตรวจแก้ดูละกันจ้ะ
...แล้วก้อมีเรื่องเพิ่มบรรยายขึ้นอีกนิดจะได้ช่วยให้คนอ่านเห็นภาพเพิ่ม เพราะเราคนเขียนไม่มีปัญหาหรอก แต่คนอ่านอาจไม่รู้ได้...จริงๆ คำบรรยายก็เพิ่มขึ้นมาเยอะแล้วแหละ...อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัว ช่างมันเถอะ (/me บ้าคำบรรยายง่ะ)


ทำดีแล้วค่ะ พยายามต่อไปนะ สู้ๆ ค่ะ จะเป็นกำลังใจให้
แต่พลังในการอัพเหลือเฟื่ออยู่แล้วมั่ง อิอิ

[♫♥Zaki♥♫]

นี่แค่ตอนที่2 โคโนกะ กับ เซ็ตซึนะ ก็แย่งกันรุกแล้ว
แล้วแบบนี้ตอนต่อๆไปจะเป็นยังไงเนี่ย(/me คิดภาพแล้วเลือดกำดาวพุ่ง)

[Setchan]

มาแล้วคร้าบบบ
ว้าตอนนี้สั้นไปนิดนะครับ
เพราะผมมัวแต่ดูการ์ตูน(อ้าว)555



ตอนที่3 มาเที่ยวทะเลมีแต่เรื่องวุ่นๆ(1)


ณ รีสอร์ทซาวาดะ(อ่า ต้องขออภัยที่ข้ามตอนมานะครับ เพราะว่าผม...ตันแล้ว555)

“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่ามากี่ท่านคะ” พนักงานสาววัย22ปีพูดขึ้น
“6คนค่ะ” เซ็ตซึนะตอบ

วิ้ง~~~

“เอ่อ คุณคะ” เซ็ตซึนะพูดขึ้น
พนักงานคนนั้นจ้องเซ็ตซึนะไม่วางตา ในหัวของเธอนั้นคิดแต่ว่า ‘ใครเนี่ยหล่อจังเลย~~~’
ไม่ให้จ้องได้ยังไงล่ะ ก็วันนี้เซ็ตซึนะไม่ได้ใส่ชุดนักเรียนมาโฮระนี่นา แถมยังปล่อยผมอีก

ชิ้ง~~ (- -)*---(-0-) (สายตาของโคโนกะ)
“คุณพนักงานคะ คือว่ามา6คนค่ะ ” เซ็ตซึนะเริ่มเหงื่อตก
“งั้นเชิญที่บ้านหลังที่3 ,4 ,5 ได้เลยค่ะ ” ยังไม่เลิก
“ขอบคุณค่ะ” เซ็ตซึนะรับกุญแจมาจากมือพนักงานแต่เธอคนนั้นดันมาจับมือเธอ แล้วไม่ปล่อยอีกต่างหาก
“เอ่อ ช่วยปล่อยมือดิฉันได้ไหมคะ”
“ค่ะ แต่เมื่อไหร่ที่คุณไม่ต้องการเด็กคนนั้นของคุณ ดิฉันพร้อมที่จะเป็นของคุณเสมอนะคะ”
ป้า(เปลี่ยนสรรพนามทันที บังอาจมายุ่งกับเซ็ตจังของผม)คนนี้พูดแล้วยิ้มให้โคโนกะ ที่กำลังยัวะ
“ฮึ่ย อาซึนะฉันขอนอนกับเธอนะ”
“ทะ…ทำไมล่ะ” อาซึนะถามงงๆ
“ฉันไม่อยากนอนกับคนเสน่ห์แรงแถวนี้น่ะสิ ” โคโนกะพูดแล้วมองไปที่เซ็ตซึนะ
“ไม่เอาด้วยหรอก เพราะฉันจะนอนกับ…เอ่อ” อาซึนะมองไปที่อายากะ
“กับใครล่ะ” น้ำเสียงไม่พอใจอย่างแรง


“กะ…ก็ยัยหัวหน้าห้องไง ธะ..เธอน่ะนอนกับคุณเซ็ตซึนะนั่นแหละถูกแล้ว”
อาซึนะที่หน้าแดงเป็นมะเขือเทศพูด ทำให้คนที่ถูกพูดถึงพลอยหน้าแดงไปด้วย
“งั้นเหรอ แต่ฉันอยากนอนกับเธอนี่นา” โคโนกะพูด


“เซ็ตซึนะ เอากุญแจมาสิ” มานะพูดขึ้น
“อะ…อื้ม เอาไปสิ เธอเอาหลังที่3แล้วกันนะ”
“ตกลง คาเอเดะไปกันเถอะ ” มานะหันไปพูดกับคาเอเดะ
“ตกลงเจ้าค่ะ งั้นข้าพเจ้าขอตัวก่อนนะคะทุกท่าน” แล้วทั้งสองก็เดินจากไป


“งั้นฉันกับหัวหน้าห้องขอหลังที่4แล้วกันนะคะคุณเซ็ตซึนะ ไปก่อนแล้วกันนะ” อาซึนะพูดขึ้น
“ค่ะ ” เซ็ตซึนะตอบยิ้มๆ แต่โคโนกะนั้นยังงอนเซ็ตซึนะอยู่


“อาซึนะ อย่าทิ้งฉันไว้สิ ”
“อย่ามั่วสิยะฉันไปทิ้งเธอตอนไหนกัน อย่างอนเรื่องไม่เป็นเรื่องสิ
อีกอย่างฉันคิดว่าคุณเซ็ตซึนะเค้ายังไม่ได้ทำอะไรให้เธอโกรธซักหน่อย”


“แต่ว่า.. ” โคโนกะยังไม่ยอมแพ้
“ถ้าคุณเซ็ตซึนะโดนคนอื่นเอาไปพวกดิฉันฉันไม่รู้ด้วยนะคะ” อายากะพูดขึ้นแล้วชี้ไปที่เซ็ตซึนะที่กำลังโดนสายตาแทะโลมอยู่จากบรรดาคุณป้าทั้งหลาย
และเด็กสาวที่รุ่นราวคราวเดียวกับพวกเธอ โคโนกะเห็นแล้วเริ่มหงุดหงิด


“เซ็ตจัง มานี่ เดี๋ยวนี้เลย” แล้วเธอก็ลากเซ็ตซึนะออกไป
“งั้นเราไปกันเถอะ” แล้วอาซึนะกับ อายากะก็ไปที่บ้านพักของตัวเอง



ทางด้านเซ็ตซึนะที่โดนโคโนกะดึงไปที่บ้านพักก็ถามขึ้นว่า
“โคโนจังหึงฉันเหรอไง”
“ไม่ใช่สักหน่อย ใครจะไปกล้าล่ะ มีหวังโดนคุณป้าพวกนั้นรุมพอดี”
“คุณป้า? ใครเหรอโคโนจัง”
“ก็ยัยป้าพนักงานนั่นไง”
“เอ๋ ดิฉันว่า เค้าก็ยังไม่แก่ขนาดนั้นนี่คะ” (มันก็จริงแฮะ/me)
“แต่ชั้นจะเรียกอย่างนี้ มีปํญหามั้ย” (โคโนจังเป็นนักเลงไปแล้วว-0-/me)
“เอ่อ..ไม่มีค่ะ”


“ก็ดี งั้นก็รีบไปเก็บของเร็วเข้า” โคโนกะสั่งทันทีที่ถึงบ้านพัก
“ค่ะคุณหนู” ลูกแกะน้อยเซ็ตซึนะตอบ โดยไม่รู้ว่าคุณหนูของตนกลายเป็นหมาป่าไปแล้ว
“อีกแล้วนะเซ็ตจัง ชั้นเคยบอกแล้วไงให้เรียกฉันว่าโคโนจังเวลาอยู่ด้วยกันน่ะ ทำไมเซ็ตจังไม่ยอมเรียกล่ะ หรือว่าเซ็ตจังไม่ชอบชั้นแล้วเหรอ” โคโนกะทำหน้าเหมือนจะร้องไห้
“มะ…ไม่ใช่นะคะคุณหนู เอ๊ย โคโนจัง แต่ฉันน่ะ…”


“ฮึก แต่อะไรเหรอจ๊ะ” โคโนกะถามแต่ในใจ ‘ฮ่าๆ แผนการสำเร็จ ’(น่ากลัว= = /me)
“ก็ฉันกลัวจะห้ามตัวเองไม่ได้น่ะสิ ความจริงฉันน่ะ อยากกอด อยากจูบ อยากทำอะไรกับโคโนจังตั้งเยอะตั้งแยะ ฉันก็เลย…”
(เซ็ตจังเปิดเผยธาตุแท้ซะแล้ว/me)
“คิกๆ” โคโนกะหัวเราะทันทีก็ใจเธอกับองครักษ์มันตรงกันเลยนี่นา
“โคโนจัง ” เซ็ตซึนะเริ่มงง
“เซ็ตจังไม่รู้เหรอจ๊ะ ว่าฉันเองก็อยากกอด อยากจูบกับเซ็ตจังเหมือนกัน แต่ฉันกลัวว่า เซ็ตจังจะไม่ชอบฉันน่ะสิ”
“ไม่ใช่นะ ฉันน่ะชอบทุกครั้งที่โคโนจังอยู่ใกล้ฉันนะ” เซ็ตซึนะเถียงหน้าแดง
“จ้าๆ ฉันรู้แล้วล่ะ แล้วคืนนี้ฉันจะพิสูจน์เองนะจ๊ะ” คำพูดนี้ทำให้เซ็ตซึนะหน้าแดงทันที
(พรวด ไม่ไหวแล้วครับขอตัวไปซับเลือดก่อนนะครับ-///- /me)
“คะ..โคโนจัง”



ก๊อกๆๆ

กริ๊ก

“มีอะไรเหรออาซึนะ”
“โคโนกะ คุณเซ็ตซึนะไปเล่นน้ำทะเลกันเถอะ พวกคุณมานะเค้าไปแล้วนะ”
“จ้า อาซึนะไปก่อนเลยก็ได้นะนะ เอ๊ะ อาซึนะเธอจะเปลี่ยนชุดรึเปล่า”
“ฉันว่าฉันคงไม่เปลี่ยนหรอก เพราะว่าฉันลืมเอามาน่ะ แหะๆ
ก็คิดอยู่เหมือนกันว่าจะแปลกที่สุดในกลุ่มรึเปล่า” อาซึนะพูดแล้วเกาหัว
“ไม่หรอกค่ะ คุณอาซึนะดิฉันเองก็ไม่ได้เอามาเหมือนกัน”เซ็ตซึนะพูดขึ้น
“จริงเหรอ งั้นก็ดีน่ะสิ งั้นโคโนกะเธอไปเปลี่ยนชุดเลยเร็วๆเข้า ฉันกับคุณเซ็ตซึนะจะรอข้างนอกนะ”
“จ้า งั้นเซ็ตจังไปรอฉันข้างนอกแล้วกันนะจ๊ะ”
“อืม งั้นฉันไปก่อนนะโคโนจัง” องครักษ์สาวบอกคุณหนูของเธอ
“จ้า”



จบแล้ว มันช่างห้วนเหลือหลายเหอะๆ
เอาเถอะ เพราะว่าตอนต่อไปเป็นเรื่องแน่นอน555
แล้วจะมาอัพอีกนะครับ(ยิ่งใกล้เปิดเทอม ผมก็ยิ่งไม่มีเวลา)
ถ้ามีโอกาส

[Eclair-D'amour]

โอ้วววววว โคโนจังแผนสูงจริงๆ
เซ็ตจังก็เข้าล๊อกอีก สารภาพหมดเปลือกเลยอะ แง่มๆ >////<
จิตนาการไปไกลแล้ว~~

/me พรวดดดดดดด~ เจิ่งนองพื้นเลยเลือดผม

[someone]

อันนี้ในความคิดเห็นส่วนตัวของเรานะ ถ้ามันมีบรรยายเพิ่มอีกนิดก็จะดี ^^ อย่างเช่น บรรยากาศรอบข้าง แต่ก็ถือว่าบรรยายเพิ่มมากขึ้น พัฒนาๆ ถ้าแต่งไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็เก่งขึ้นเอง!

ขอตินิดนึงนะคะ(นี่ยังไม่พออีกหรอ!?!) คำว่า "เค้า" จริงๆน่าจะเขียนเป็น "เขา" มากกว่่า (ถ้าเอาแบบถูกต้อง)

เห็นคนเขียนอย่างนี้เยอะ จนกลายเป็นคำอีกคำที่เหมือนจะถูกไปแล้ว แต่ถ้ายังจะให้อยู่ก็ไม่เป็นไรนะคะ ^^"

และก็ระวังบางบรรทัดมันเหมือนถูกตัดลงมา ไม่รู้ว่าจงใจหรืออะไรกันแน่ แต่มันอ่านแล้วดูขัดๆ ไม่ต่อเนื่อง

เรื่องนี้ทั้งเซ็ตซึนะ และโคโนกะหื่นทั้งคู่เลย~ เอ๊ะ! หรือว่าที่แท้คือไรท์เตอร์ (ล้อเล่น~)

คืนนี้มีใครไปเตรียมตั้งกล้องยังคะ ถ้ายังไม่มีจะไปตั้งค่ะ 555+


ปล.ขออภัยหากเม้นท์ยาวเกิน
-----------------------------------------------------

ขออนุญาตอีดิทนิด ขออกความเห็นนิดหน่อย อยากบอกว่าเห็นด้วยกับพี่นัทมากเรื่องฟิคหรือนิยายบริสุทธิ์ เห็นแต่แนวเรทๆเยอะมาก

ถ้าไรท์เตอร์ต้องการใ้ห้ผู้อ่านติดตามงานของเราจริงๆ ก็น่าจะใช้ฝีมือมากกว่าใช้ฉากพวกนั้น แต่มันก็ขึ้นอยู่กับจุดประสงค์และสไตล์ของผู้แต่งด้วย~

อันนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัว ไม่ต้องเก็บเอาไปคิดมากก็ได้นะ ^^" แค่ขอมาแสดงความคิดเห็นด้วยคน แต่เด็กสมัยนี้โตไวชะมัด! (ไม่ได้หมายถึงเรื่องร่างกายแต่หมายถึง... ขอละไว้ในฐานที่เข้าใจ)

อึ้งเหมือนกัน o[]O!!! ที่รู้ว่าพี่นัทแต่งตั้งแต่สมัย ป.5-ป.6 สมัยนั้นหนูยังไร้เดียงสาอยู่เลย~

[lookgolf]

หุหุ งั้นขออาสาตามท่านซัมไปตั้งกล้องด้วยคน
...งานนี้ต้องใช้เลนส์ Y เท่านั้น เอิ้กๆ


เห็นด้วยอีกเช่นเคยกับท่านซัม ว่าเขียนไปเรื่อยๆ ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ (/me วิ่งหลบรองเท้าท่านซัมที่ลอยมา โทษฐานไม่มีความคิดเป็นของตนเอง)


สู้ๆ นะจ้ะ เขียนสนุกเหมือนเคย รอลุ้นอยู่ทั้งสามคู่เลยนะ
...แต่แน่นอนว่าคู่เอกต้อง(ลุ้น)มาก่อน เหอๆ

เป็นกำลังใจให้เหมือนเดิม แล้วจะรออ่านตอนต่ออย่างแน่นอน


เพิ่งรู้ว่านัทจังแต่งตั้งแต่ ป.5 ป.6...อ้าปากค้างด้วยความทึ่งกันเลยทีเดียว
และก็เห็นด้วยกับคำแนะนำของนัทจังค่ะ...ไอเราก็ดันลืมเรื่องอายุนี่ไปเหมือนกัน...ขออภัยนะคะ ^^
แต่ยังไงก็เป็นกำลังใจให้น้องเขียนต่อนะจ้ะ...เด็กสมัยนี้เขียนเก่งจริงๆ (นัทจังก็เก่ง)...เพราะตอนอยู่ประถม ยังทำอะไรไม่เป็นอยู่เลยอ่ะ

Edited by lookgolf, 04 May 2010 - 01:10 PM.

[RayChan(ナット)]

อื่มมมม ข้างบนพูดกันไปหมด 55555+ เลยขอเสริมเล็กน้อยเอาละกัน

โดยส่วนตัวเป็นคนแต่งฮาไม่ได้เลย - -*

แนะนำยากเหมือนกัน เพราะมันต้องแต่งคนละสไตล์

ตอนแรกว่าจะบอกเรื่องตัวเลข 3 4 5 แต่คิดไปคิดมา ไม่เอาดีกว่า เพราะสไตล์นี้มันน่าจะอ่านง่ายกว่า - -*

ออกตัวก่อนว่าเป็นความเห็นส่วนตัวนะคะ จากตรงนี้ไป คนแต่งพิจารณาเอาละกันค่ะ

พอดีเจอฟิคแนวฮาๆเยอะ นัทไม่แน่ใจว่าคนอื่นคิดยังไง แต่สำหรับนัทเป็นคนไม่ชอบนักที่เวลาอ่านๆไปเจอความเห็นของคนแต่งแทรกมา

ทำให้อารมณ์อ่านสะดุดกึก แนวกำลังอินๆอยู่หายไปเลย

อันนี้ความเห็นอาจจะแรงไปนิด ขออภัยน้องไว้ก่อนนะคะ แค่อยากแนะให้เอาไปคิด คือว่า...เห็นอายุน้องราวๆ 12-13 ปีได้ เข้าใจค่ะว่าการแต่งฟิคแล้วชอบก็ไม่ได้อะไรนัก แต่ถ้าน้องแต่งแนวเรทๆ มีฉากอะไรพวกนั้นนี่ เอ่อ...พี่ว่ามันยังไม่ถึงวัยน่ะค่ะ มันยังไม่สมควรนัก (พอดีเห็นฉากแนวนี้ส่อเค้ามาแต่ไกล เลยติงไว้ก่อน^^"a)

ถ้าน้องชอบโดยส่วนตัว แต่งเรทเรียกเลือดอะไรแบบนี้ พี่ก็ไม่ว่าอะไร เพียงแค่เป็นการติงเพราะเห็นว่าอายุน้อย ไม่เหมาะสมเท่าไร่ กับอีกอย่างหนึ่งซึ่งพี่ไม่ได้ว่าน้องนะคะ เพียงแต่มีอย่างนี้จริงๆ^^"a

คือแต่งเรียกคนอ่าน สำหรับกรณีนี้ พี่ว่า ฟิคเราไม่จำเป็นต้องมีฉากอย่างนั้นเรียกคนอ่านค่ะ ฟิคหรือนิยายที่บริสุทธิ์ มีการดำเนินเรื่องที่ดี ก็สามารถเรียกคนอ่านได้ นั่นคือ น้องอยากให้ใครอ่านฟิคน้องเพราะมีฉากนั้น หรือน้องอยากให้ใครอ่านเพราะฝีมือน้องเอง?

บางทีฟิคทั่วไปก็มีฉากแบบนั้นบ้าง แต่จะไม่โฉ่งฉ่าง แบบสวยงามๆ ค่ะ ซึ่งเป็นเพียงเล็กน้อยที่เอาไว้ใช้เสริมนิยายเท่านั้น

ซึ่งพี่ว่า กรณีหลังคงไม่ใช่จุดประสงค์ในการแต่งของน้อง แต่พี่แค่บอกไว้เฉยๆนะคะ อย่าซีเรียสไป เพราะพี่ไปเจอฟิคในเด็กดีเยอะมาก แล้วแต่งกรณีอย่างหลังก็มี - -*

ฝึกไปเรื่อยๆจะเก่งเองค่ะ พี่เริ่มแต่งตอนอยู่ป.5-ป.6 อายุราวๆน้องเนี่ยล่ะ ยังเก็บไว้อ่านอยู่เลย สุดๆอ่ะ 55555+

Ps.หวังว่าคงไม่ซีเรียสนะคะ^^"a

Edited by RayChan(ナット), 03 May 2010 - 03:01 PM.

[♫♥Zaki♥♫]

ตอนต่อไปสงสัยมีฉาก Y แน่ๆเลย 555 >//<(/me อ่านเสร็จรีบวิ่งไปค้นคว้าหากล้องวีดีโอทันที)
ถ้ามีบรรยายเพิ่มอีกอย่างที่พี่ someone บอกจะดีมากเลยล่ะ
แต่ยังไงก็สู้ๆนะสนุกดีรอลุ้นตอนต่อไป555+

[BaBaBoreBore]

เรปบน พูดถูก

[Ray Kyo]

เดี๋ยวนี้โคโนจังหื่อนแข่งกับเซ็ตจังแล้วหรอ

[mintza555]

555 โคโนจังหื่น มาแต่งต่อเร็ว ๆๆ นะ สนุกมาก ๆ เรย